مزرعه موشکهای شناور؛ راز تازه تسلیحاتی چین برملا شد
در ماههای پایانی سال ۲۰۲۵، گزارشهای متعددی درباره افشای طرحهای نظامی جدید چین منتشر شد؛ از جتهای تاکتیکی رادارگریز بدون دم گرفته تا دستاوردهای دیگر در حوزه تسلیحات پیشرفته.
در آستانه سال نو میلادی نیز تصاویر و اطلاعات تازهای منتشر شد که توجه تحلیلگران نظامی را به خود جلب کرد؛ کشتی باری میانجثهای که عرشه آن با پرتابگرهای عمودی کانتینری، رادارها و سامانههای دفاع نزدیک پوشانده شده است.
بر اساس این گزارشها، چین با تجهیز یک کشتی تجاری به ۶۰ سلول پرتاب عمودی بزرگ، سنسورهای پیشرفته و سلاحهای دفاعی، پیامی روشن مخابره کرده است: ناوگان عظیم تجاری این کشور میتواند در صورت نیاز، به شناورهایی با نقش تهاجمی یا حتی «کشتیهای زرادخانهای» تبدیل شود. چنین مفهومی، نگرانیهایی را در سطح جهانی برانگیخته و پرسشهای تازهای درباره آینده نبردهای دریایی ایجاد کرده است.
چیدمان عرشه این شناور بهگونهای طراحی شده که کانتینرها نهتنها برای نگهداری، بلکه برای نصب مستقیم تجهیزات نظامی به کار رفتهاند. این کانتینرها عملاً نقش یک سازه فوقانی بداهه را ایفا میکنند و کشتی باری را به شناوری شبیه یک کشتی رزمی سنگین بدل کردهاند. در بخش جلویی پل فرماندهی، یک رادار بزرگ آرایه فازی دوار روی سه کانتینر نصب شده و در سمت دیگر عرشه نیز یک رادار گنبدی یا سامانه ارتباطی مشابه روی دو کانتینر قرار دارد.
در نزدیکی کمان کشتی، در ارتفاعی بالاتر، سامانه دفاع نزدیک ۳۰ میلیمتری تایپ ۱۱۳۰ برای مقابله با تهدیدات ورودی، بهویژه موشکهای کروز، دیده میشود. در ردیف پایینتر و در دو سوی کشتی نیز پرتابگرهای فریبدهنده تایپ ۷۲۶ نصب شدهاند. همچنین کپسولهای استوانهای بزرگی به چشم میخورند که احتمالاً قایقهای نجات اضطراری هستند؛ تجهیزاتی که با توجه به افزایش تعداد خدمه مورد نیاز برای عملیاتی کردن چنین مفهومی، ضروری به نظر میرسند.
بخش مبهم و بحثبرانگیز این شناور، فضایی است که تقریباً بهطور کامل با پرتابگرهای عمودی کانتینری پوشانده شده است. این پرتابگرها در پنج ردیف عرضی و سه ردیف طولی چیده شدهاند و هرکدام چهار لوله پرتاب بزرگ دارند. در مجموع، ۶۰ سلول پرتاب عمودی روی این کشتی ایجاد شده که ظرفیتی معادل حدود دو سوم سامانه VLS یک ناوشکن کلاس آرلی برک به شمار میرود.
وجود رادار بزرگ روی این کشتی نشان میدهد مأموریت آن احتمالاً فراتر از یک کشتی زرادخانهای ساده یا شناور دیدهبان است، هرچند این موضوع مانع از آن نیست که پرتابگرهای کانتینری بتوانند انواع دیگری از تسلیحات را نیز حمل کنند. چنین سامانهای میتواند برای تأمین مداوم پدافند هوایی بر فراز یک منطقه مشخص، کاربرد قابل توجهی داشته باشد.
با این حال، پرسشهای مهمی همچنان بیپاسخ مانده است. مشخص نیست این پیکربندی تا چه حد عملیاتی و واقعی است و آیا با یک نمونه اثبات مفهوم روبهرو هستیم یا صرفاً یک ماکت نمایشی برای عکاسی. استحکام تأسیسات راداری و سامانههای دفاع نزدیک، و میزان کارایی واقعی آنها نیز محل تردید است. بررسی دقیقتر تصاویر نشان میدهد رادار نصبشده نسبتاً قدرتمند به نظر میرسد، اما نزدیکی آن به سازه اصلی کشتی میتواند چالشهایی ایجاد کند که تنها با راهکارهای فنی خاص قابل کاهش است.
