افغانستان و پاکستان؛ مقایسه توانمندیهای نظامی
با شدت گرفتن درگیریهای مرزی میان پاکستان و افغانستان و توصیف وضعیت بهعنوان «جنگی آشکار» از سوی وزیر دفاع پاکستان، نگاهها بار دیگر به توازن قوای نظامی دو کشور دوخته شده است.
دادههای منتشرشده از سوی مؤسسه بینالمللی مطالعات استراتژیک در لندن نشان میدهد که اسلامآباد در اغلب شاخصهای نظامی برتری قاطع و ساختاری نسبت به کابل دارد؛ برتریای که از نیروی انسانی تا تسلیحات متعارف و حتی بازدارندگی هستهای امتداد یافته است.
برتری عددی و سازمانی
بر اساس این دادهها، تعداد نیروهای فعال در نیروهای مسلح پاکستان ۶۶۰ هزار نفر است که شامل ۵۶۰ هزار نفر در نیروی زمینی، ۷۰ هزار نفر در نیروی هوایی و ۳۰ هزار نفر در نیروی دریایی میشود.
در مقابل، شمار نیروهای تحت حاکمیت طالبان کمتر و حدود ۱۷۲ هزار نفر است، هرچند این گروه اعلام کرده قصد دارد شمار نیروهای مسلح خود را به ۲۰۰ هزار نفر افزایش دهد.
پاکستان طی سالهای اخیر با اتکا به همکاریهای دفاعی با چین و سرمایهگذاری مستمر در ساختار حرفهای ارتش، توانسته انسجام و سطح آمادگی نیروهای خود را حفظ کند.
در مقابل، محدودیتهای مالی و انزوای بینالمللی دولت طالبان، روند نوسازی و آموزش نیروهای افغانستان را با چالش روبهرو کرده است.
تفاوت در تجهیزات زمینی
پاکستان بیش از شش هزار خودروی زرهی رزمی و بیش از ۴۶۰۰ قبضه توپخانه در اختیار دارد.
در حالی که نیروهای افغان نیز خودروهای زرهی رزمی در اختیار دارند، از جمله تانکهای اصلی نبرد متعلق به دوران شوروی، نفربرهای زرهی و برخی خودروهای خودکششی، اما تعداد دقیق آنها مشخص نیست.
همچنین شمار دقیق سامانههای توپخانهای افغانستان که دستکم شامل سه نوع مختلف است، معلوم نیست.
نیروی هوایی
پاکستان دارای ناوگانی متشکل از ۴۶۵ جنگنده و بیش از ۲۶۰ فروند بالگرد است که شامل بالگردهای چندمنظوره، تهاجمی و ترابری میشود.
افغانستان اما فاقد جنگنده و عملاً فاقد نیروی هوایی قابل توجه است.
گفته میشود این کشور دستکم شش هواپیما که برخی از آنها نیز متعلق به دوران شوروی هستند، و ۲۳ بالگرد در اختیار دارد، اما تعداد هواگردهای عملیاتی و آماده پرواز مشخص نیست.
زرادخانه هستهای
پاکستان دارای سلاح هستهای است و حدود ۱۷۰ کلاهک هستهای در اختیار دارد، در حالی که افغانستان هیچ زرادخانه هستهای ندارد.
