نقره دیجیتال؛ گزینهای تازه برای سرمایهگذاری در سایه جهش طلا
افزایش چشمگیر قیمت طلا در ماههای اخیر باعث شده بخشی از سرمایهگذاران خرد بهدنبال گزینههای جایگزین با هزینه ورود پایینتر باشند.
پس از عبور بهای هر انس جهانی طلا از مرز ۵ هزار دلار و نزدیک شدن قیمت هر گرم طلای ۱۸ عیار در ایران به محدوده ۲۰ میلیون تومان، توجهها بیش از گذشته به بازار نقره، بهویژه نقره دیجیتال، جلب شده است.
نقره دیجیتال نوعی مالکیت غیرفیزیکی است که بهصورت آنلاین خرید و فروش میشود. در این روش، خریدار بهجای دریافت شمش، سکه یا ساچمه نقره، معادل وزنی آن را در حساب کاربری خود ثبت میکند. پشتوانه این دارایی باید نقره فیزیکی باشد که توسط شرکت ارائهدهنده نگهداری میشود، هرچند میزان شفافیت درباره این پشتوانه در همه پلتفرمها یکسان نیست.
رشد قیمت طلا و دشوار شدن خرید حتی چند گرم از آن، موجب شده نقره بهعنوان جایگزینی ارزانتر مورد توجه قرار گیرد. نقره بهطور سنتی نوسان بیشتری نسبت به طلا دارد و همین ویژگی برای برخی سرمایهگذاران بهمنزله فرصتی برای نوسانگیری یا سرمایهگذاری کوتاهمدت تلقی میشود. دیجیتالی شدن معاملات نیز مسیر ورود به این بازار را ساده کرده و امکان خرید با چند کلیک را فراهم آورده است.
رایجترین شیوه خرید نقره دیجیتال از طریق پلتفرمهای آنلاین داخلی انجام میشود که معاملات را مشابه طلای دیجیتال عرضه میکنند. کاربران میتوانند حتی با سرمایهای در حد چند صد هزار تومان وارد این بازار شوند. در سطح بینالمللی نیز ابزارهایی مانند صندوقهای قابل معامله و قراردادهای مبتنی بر نقره وجود دارد، اما دسترسی مستقیم به این روشها برای کاربران داخل ایران تقریبا ممکن نیست. برخی توکنهای مبتنی بر بلاکچین نیز با ادعای پشتوانه نقره فیزیکی عرضه میشوند که در بازار ارز دیجیتال معامله شده و ریسکهای خاص خود را دارند.
از مهمترین مزایای نقره دیجیتال حذف دغدغه نگهداری فیزیکی است. نقره نسبت به طلا حجم بیشتری دارد و نگهداری آن در مقیاس بالا میتواند از نظر فضا و امنیت چالشبرانگیز باشد. همچنین امکان خرید مقادیر بسیار کم، حتی کسری از یک گرم، ورود تدریجی به بازار را تسهیل میکند. نقدشوندگی سریعتر در برخی پلتفرمها نیز از دیگر جذابیتها بهشمار میرود.
با این حال، نبود مالکیت مستقیم فیزیکی یکی از مهمترین معایب این روش است. دارایی خریدار وابسته به اعتبار و پایداری پلتفرم عرضهکننده است و در صورت بروز مشکلات مالی یا حقوقی، دسترسی به سرمایه میتواند محدود شود. افزون بر این، کارمزدهای خرید، فروش و حتی نگهداری در برخی سامانهها ممکن است در بلندمدت بازدهی سرمایهگذاری را کاهش دهد. نوسان بالای قیمت نقره و تاثیر رکود اقتصادی یا افت تقاضای صنعتی نیز از دیگر ریسکهایی است که سرمایهگذاران باید در نظر داشته باشند.
