چرا مادورو طلا را به سوئیس منتقل کرد؟
در شرایط بحرانی اقتصادی ونزوئلا، دولت نیکلاس مادورو تصمیم به انتقال بخش عمدهای از ذخایر طلای خود به سوئیس گرفت.
طی پنج سال، این کشور ۱۲۷ تن طلا را از طریق پروازهای هوایی به سوئیس ارسال کرد، تا این فلز گرانبها را برای نقدینگی و تأمین وثیقه برای وامها و بازپرداخت بدهیهای خود به کار گیرد. این اقدام در راستای حل بحران بدهیهای سنگین ونزوئلا و مشکلات اقتصادی این کشور انجام شد.
طلا در بحران اقتصادی ونزوئلا
از سال ۲۰۱۷، ونزوئلا وارد بحران مالی شدیدی شد و عملاً از مسیرهای معمول تأمین مالی مجدد کنار گذاشته شد. در آن زمان، این کشور به شدت با بحران تأمین مالی و کمبود ارز سخت روبهرو بود. گزارشهای مرکز نوآوری حکمرانی بینالمللی (CIGI) در همان سال نشان داد که شکاف تأمین مالی ونزوئلا بیش از ۱۵ میلیارد دلار برآورد میشود و دولت این کشور با کمبود شدید منابع برای بازپرداخت بدهیهای خود مواجه بود.
در این شرایط، دولت مادورو تصمیم گرفت ذخایر طلای بانک مرکزی را که از ارزش بالایی برخوردار بود، به سوئیس منتقل کند. سوئیس، به دلیل داشتن پالایشگاههای بزرگ طلا مانند Valcambi، PAMP و Argor-Heraeus، گزینهای مناسب برای ذوب و تبدیل طلا به شمشهای قابل معامله در بازارهای جهانی بود.
پالایشگاههای سوئیس و تجارت طلا
سوئیس به عنوان یکی از مراکز اصلی تجارت طلا در جهان، نقشی کلیدی در فرآیندهای مربوط به فلزات گرانبها ایفا میکند. پالایشگاههای این کشور قادرند طلا را ذوب کرده و آن را به قالبهای استاندارد بینالمللی تبدیل کنند. این طلا میتواند بهراحتی در بازارهای جهانی مورد معامله قرار گیرد. بنابراین، انتقال طلا به سوئیس به دولت ونزوئلا این امکان را میداد که طلا را به فروش رسانده یا بهعنوان وثیقه برای دریافت وامها و تسویه بدهیهای خود استفاده کند.
آیا این اقدام موفقیتآمیز بود؟
با وجود تلاشهای دولت مادورو برای جلوگیری از ورشکستگی، انتقال طلا به سوئیس نتوانست بحران اقتصادی ونزوئلا را برطرف کند. این کشور که در سال ۲۰۱۷ نتوانست به تعهدات خود عمل کند و بدهیهای خارجیاش تا ۱۷۰ میلیارد دلار برآورد میشود. این رقم معادل دو برابر تولید ناخالص داخلی سالانه کشور است و عملاً ونزوئلا را در وضعیت ورشکستگی قرار داده است.
در نهایت، اقدام دولت مادورو برای فروش و انتقال طلا به سوئیس، هرچند در آن زمان ناقض تحریمها نبود، نتوانست از ورشکستگی دولت جلوگیری کند و بحران اقتصادی کشور را حل کند. این تجربه نشان داد که اقدامات اضطراری مانند انتقال ذخایر طلا به خارج، بدون اصلاحات بنیادی در اقتصاد کشور، نمیتواند راهحلی پایدار باشد.
