پنجمین روز اعتراضات ایران؛ تداوم تجمعها و گسترش واکنشهای داخلی و خارجی
در پنجمین روز اعتراضات سراسری در ایران، تجمعها و راهپیماییها در شهرهای مختلف ادامه یافت و همزمان گزارشهای متعددی از شلیک گاز اشکآور، تیراندازی، حمله نیروهای امنیتی و بازداشت معترضان منتشر شد.
ایران اینترنشنال با انتشار ویدیوهای دریافتی از مخاطبان خود گزارش داد: پنجشنبه ۱۱ دی، شهرهایی چون تهران، مشهد، اراک، لردگان، فارسان، مرودشت و نورآباد لرستان صحنه حضور معترضان و سردادن شعارهای اعتراضی بودهاند.
در استان لرستان، نورآباد به یکی از کانونهای اصلی اعتراضات تبدیل شد. تصاویر منتشرشده حاکی از ایستادگی معترضان در برابر مامورانی است که به سمت آنها شلیک میکردند. در این تجمعها شعارهایی علیه حاکمیت شنیده شد و گزارشها از استقرار گسترده نیروهای امنیتی در کوهدشت خبر دادند. در استان فارس نیز مرودشت شاهد تجمعهای گسترده بود و معترضان با سر دادن شعارهای تند، نارضایتی خود را از وضعیت موجود ابراز کردند. برخی ویدیوها شلیک مستقیم نیروهای سرکوب به سوی معترضان را نشان میدهد.
در چهارمحال و بختیاری، شهرهای لردگان و فارسان شاهد اعتراضات و برخوردهای امنیتی بودند. در فارسان گزارش شده است که دستکم ۲۰ نفر از معترضان بازداشت شدهاند که اغلب آنها زیر ۱۸ سال سن داشتهاند. در کرمانشاه نیز معترضان در خیابان نوبهار تجمع کردند و این تجمعها با حضور پررنگ نیروهای امنیتی همراه بود. اراک در استان مرکزی و نقاط مختلف تهران، از جمله میدان صادقیه و میدان مرکزی میوه و ترهبار در منطقه ۱۹، نیز شاهد حضور نیروهای سرکوب و شلیک گاز اشکآور بودند. در همین حال، برخی کاسبان با شعارهایی اعتراضی به جمع معترضان پیوستند.
همزمان با تداوم اعتراضات، چهرههای سیاسی و اجتماعی واکنش نشان دادند. شیرین عبادی در پیامی سال ۲۰۲۵ را سال رنج و در عین حال استقامت مردم ایران توصیف کرد و برای سال ۲۰۲۶ ابراز امیدواری کرد. مهدی طارمی و زهرا خواجوی نیز با انتشار پیامهایی، از وضعیت اقتصادی و فشار بر مردم انتقاد کردند. در عرصه بینالمللی، مقامهای پیشین آمریکایی و رسانههای جهانی موج تازه اعتراضات را گسترده و متفاوت ارزیابی کردند و به ریشههای اقتصادی و سیاسی آن پرداختند.
بازتاب وسیع این رویدادها در رسانههای بینالمللی نشان میدهد اعتراضات کنونی ایران، صرفا یک نارضایتی مقطعی نیست، بلکه نشانهای از انباشت مطالبات اقتصادی، اجتماعی و سیاسی است. تداوم حضور معترضان در خیابانها و گسترش واکنشها، این پرسش را برجسته کرده است که تحولات پیشرو چگونه میتواند بر آینده سیاسی و اجتماعی کشور اثر بگذارد.
