ایران آمادگی خود برای مذاکره بر سر طرح تازه را به میانجیها اعلام کرد
در حالی که بنبست در گفتوگوهای میان تهران و واشنگتن ادامه دارد، گزارشهای جدید حاکی از آن است که ایران به میانجیها اطلاع داده در صورت استقبال ایالات متحده از پیشنهاد تازهاش، آماده آغاز مذاکرات در پاکستان تا اوایل هفته آینده خواهد بود.
این خبر را روزنامه والاستریت ژورنال به نقل از منابع آگاه منتشر کرده است.
به گفته این منابع، با وجود این سیگنال جدید، فاصله میان دو طرف همچنان قابل توجه است و اختلافها بر سر موضوعات کلیدی از جمله بازگشایی تنگه هرمز و برنامه هستهای ایران پابرجاست. همین مسئله باعث شده روند مذاکرات همچنان شکننده و پرریسک باقی بماند.
بر اساس اطلاعات منتشرشده، پیشنهاد جدید ایران نوعی عقبنشینی نسبی از مواضع پیشین تلقی میشود. در این طرح، تهران آمادگی خود را برای گفتوگو درباره شرایط بازگشایی تنگه هرمز اعلام کرده، مشروط بر آنکه ایالات متحده تضمینهایی برای توقف حملات و همچنین رفع محاصره بنادر ایران ارائه دهد. این در حالی است که ایران پیشتر رفع کامل تحریمها و پایان درگیریها را پیششرط هرگونه مذاکره عنوان کرده بود.
همچنین در این پیشنهاد، موضوع برنامه هستهای ایران نیز در چارچوبی جدید مطرح شده است. منابع میگویند تهران حاضر است درباره برخی جنبههای این پرونده گفتوگو کند، به شرط آنکه در مقابل، کاهش تحریمهای اقتصادی از سوی آمریکا در دستور کار قرار گیرد.
در سوی دیگر، اظهارات مقامهای آمریکایی نشان میدهد که هنوز تردیدهای جدی نسبت به امکان دستیابی به توافق وجود دارد. دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، اعلام کرده که مذاکراتی بهصورت تلفنی میان دو طرف در جریان است، اما نسبت به نتایج آن ابراز اطمینان نکرده است. او تصریح کرده که از پیشنهاد جدید ایران رضایت ندارد و همچنان اختلافات اساسی پابرجاست.
ترامپ همچنین به وجود شکاف در داخل ساختار تصمیمگیری ایران اشاره کرده و گفته است که رهبران این کشور در دستیابی به یک راهبرد واحد با مشکل مواجه هستند. به گفته او، برخی جریانها در ایران خواهان مذاکره هستند، اما هماهنگی لازم برای پیشبرد این مسیر وجود ندارد.
در همین حال، رسانههای رسمی ایران تأیید کردهاند که طرح جدید از طریق پاکستان بهعنوان میانجی به آمریکا منتقل شده، اما جزئیات بیشتری درباره آن منتشر نشده است. برخی گزارشها نیز حاکی از آن است که تأخیر در ارائه این پیشنهاد به دلیل پیچیدگیهای داخلی در روند تصمیمگیری بوده است.
با توجه به ادامه اختلافها و نبود نشانهای روشن از توافق قریبالوقوع، به نظر میرسد مسیر مذاکرات همچنان با ابهام همراه باشد و تحولات آینده به میزان انعطافپذیری طرفین در قبال مطالبات یکدیگر بستگی خواهد داشت.
