نارضایتی ترامپ از پیشنهاد تازه ایران درباره بازگشایی تنگه هرمز
گزارشهای رسانهای حاکی از آن است که دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، نسبت به جدیدترین پیشنهاد ایران برای بازگشایی تنگه هرمز ابراز نارضایتی کرده است.
موضوعی که در بحبوحه تنشهای ادامهدار بر سر برنامه هستهای تهران مطرح شده و واکنشهای متفاوتی را در داخل دولت آمریکا به همراه داشته است.
بر اساس گزارشی از روزنامه «نیویورک تایمز»، پیشنهاد ارائهشده از سوی ایران شامل پایان دادن به محاصره دریایی در ازای بازگشایی این گذرگاه حیاتی بوده، اما بهطور مستقیم به سرنوشت برنامه هستهای اشارهای نکرده است. همین موضوع باعث شده تا برخی مقامات آمریکایی نسبت به کارآمدی و جامع بودن این طرح تردید داشته باشند.
منابع آگاه اعلام کردهاند که ترامپ در نشست با مشاوران خود در کاخ سفید تأکید کرده که از این پیشنهاد «راضی نیست» و بار دیگر بر موضع خود مبنی بر جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هستهای پافشاری کرده است. به گفته این منابع، رئیسجمهور آمریکا همچنان معتقد است هرگونه توافق باید بهطور مشخص به مسئله برنامه هستهای بپردازد.
در همین راستا، اولیویا ولز، سخنگوی کاخ سفید، اعلام کرده که ایالات متحده مذاکرات خود را از طریق رسانهها پیش نخواهد برد و رئیسجمهور تنها توافقی را خواهد پذیرفت که به نفع مردم آمریکا و جامعه جهانی باشد. او همچنین تأکید کرده که گفتوگوها درباره جنگ و فعالیتهای هستهای ایران همچنان ادامه دارد.
این گزارش همچنین از وجود اختلافنظر در داخل دولت آمریکا خبر میدهد. برخی مقامات بر ادامه فشارهای اقتصادی و نظامی علیه ایران تأکید دارند، در حالی که گروهی دیگر از مسئولان، دستیابی به یک توافق موقت برای کاهش تنشها را گزینهای عملیتر میدانند.
در سوی مقابل، ایران نیز همچنان با پیشنهادهای آمریکا که شامل توقف برنامه هستهای یا تحویل ذخایر اورانیوم با غنای بالا است، مخالفت کرده است. مقامهای آمریکایی معتقدند که مذاکرهکنندگان ایرانی اختیارات لازم برای ارائه امتیاز در این زمینه را ندارند، مسئلهای که روند مذاکرات را پیچیدهتر کرده است.
تنگه هرمز بهعنوان یکی از مهمترین مسیرهای انتقال نفت در جهان شناخته میشود و هرگونه تنش در این منطقه میتواند تأثیر مستقیمی بر بازارهای جهانی انرژی داشته باشد. منابع ایرانی نیز اعلام کردهاند که پیشنهاد اخیر شامل به تعویق انداختن بحث درباره برنامه هستهای تا پایان درگیریها و حل مسائل مرتبط با کشتیرانی در منطقه است.
با توجه به اختلافات موجود، به نظر میرسد که مسیر رسیدن به توافق همچنان با چالشهای جدی روبهرو باشد و تحولات آینده به میزان انعطافپذیری طرفین در مذاکرات بستگی خواهد داشت.
