کشف غیرمنتظره دانشمندان: نیش عقربها با فلز تقویت شده است
تحقیقی تازه نشان میدهد انبرها و نیش عقربها، که از مهمترین ابزارهای آنها برای شکار و دفاع هستند، با انواعی از فلزات تقویت شدهاند.
به گزارش یورونیوز فارسی، دانشمندان موزه ملی تاریخ طبیعی اسمیتسونین با بررسی گونههایی از عقربها دریافتند که این جانوران در بخشهایی از بدن خود، از جمله انبرها و نیش، فلزاتی با ترکیبهای متفاوت دارند.
پژوهشگران میگویند این فلزات به عقربها کمک میکند هنگام شکار یا دفاع از خود، از سلاحهای طبیعیشان با دوام و کارایی بیشتری استفاده کنند.
سام کمبل، نویسنده اصلی این تحقیق و پژوهشگر پسادکترا در موسسه اسمیتسونین، گفت: «این مطالعه نشان میدهد که غنیسازی فلزی در ارتباط با نحوه تکامل گونههای مختلف برای استفاده از انبرها و نیشهایشان، به شدت متنوع شده است.»
عقربها از خانواده عنکبوتیان هستند، اما مسیر تکاملی آنها حدود ۴۳۵ میلیون سال پیش جدا شد. تصور میشود عقربها از نخستین جانورانی بودهاند که از دریا به خشکی آمدند و از آن زمان تاکنون توانستهاند در محیطهای مختلف دوام بیاورند.
بدن عقربها در طول این زمان تغییرات زیادی نکرده است. انبرهای گیرنده و دم سریع آنها، که به نیشی برای تزریق زهر مجهز است، همچنان ابزار اصلی این جانوران برای شکار و دفاع به شمار میرود.
مطالعات پیشین نشان داده بود که برخی گونههای عقرب در انبر و دم خود فلز دارند، اما روشن نبود آیا این ویژگی در همه عقربها وجود دارد یا نوع و محل فلزات در گونههای مختلف تفاوت دارد.
هانا وود، حشرهشناس و کیوریتور موزه اسمیتسونین، گفت این تحقیق نخستین مطالعهای است که جذب فلز را در میان عقربها با تحلیل آماری بررسی کرده و روابط تکاملی میان گونهها را نیز در نظر گرفته است.
محققان با استفاده از نمونههای نگهداریشده در موزه، ۱۸ گونه از گروههای مختلف عقربها را بررسی کردند و از میکروسکوپ الکترونی با وضوح بالا و اشعه ایکس برای مطالعه دقیق بخشهای نوکتیز بدن آنها بهره گرفتند.
بر اساس یافتهها، روی فراوانترین فلزی بود که در نوک نیش عقربها دیده شد و پس از آن لایهای از منگنز قرار داشت. انبرهای عقربها نیز معمولا یا فقط روی داشتند یا ترکیبی از روی و آهن، آن هم بیشتر در لبههای برنده.
کمبل گفت هرچه مقدار روی در دم عقرب بیشتر باشد، میزان آن در انبرها کمتر است؛ نشانهای که میتواند از یک «معاوضه تکاملی» حکایت داشته باشد.
یافتهها به تازگی در نشریه علمی Journal of the Royal Society Interface منتشر شده است.
