خرید جدید ایران از روسیه؛ موشک دوشپرتاب وربا چیست؟
ایران اخیراً قراردادی با فدراسیون روسیه برای خرید موشکهای ضدهوایی امضا کرده که به موجب آن، سامانههای موشکی جدیدی از جمله موشک دوشپرتاب «وربا» به این کشور تحویل خواهد شد.
این قرارداد به ارزش ۵۰۰ میلیون یورو در اواخر سال گذشته میلادی منعقد شده و بر اساس آن، ایران طی سه سال آینده ۵۰۰ فروند موشک دوشپرتاب «وربا» و ۲۵۰۰ فروند موشک «۹ام۳۳۶» دریافت خواهد کرد.
موشک دوشپرتاب وربا؛ نسل جدید دفاع هوایی قابل حمل
موشک دوشپرتاب وربا، با نام رسمی 9K333 Verba، یکی از پیشرفتهترین سیستمهای دفاع هوایی قابل حمل توسط فرد (MANPADS) است که توسط شرکت KBM روسیه توسعه یافته است. این سیستم در سال ۲۰۱۱ تولید و در سال ۲۰۱۴ به خدمت نیروهای مسلح روسیه درآمد. نسل چهارم این موشک، بهعنوان جایگزینی برای سیستمهای قدیمیتر مانند Igla-S طراحی شده و قابلیتهای برتر آن به ویژه در برابر اهداف هوایی کمارتفاع، آن را به ابزاری مؤثر در میدان نبرد تبدیل کرده است.
مشخصات فنی سیستم وربا
سیستم موشکی «وربا» شامل موشک 9M336، لانچر 9P521 و اجزای کمکی مانند رادار و سیستمهای شناسایی دوست یا دشمن است. وزن کامل سیستم آماده شلیک حدود ۱۷.۲۵ کیلوگرم است که آن را برای حمل توسط یک نفر مناسب میسازد. این موشک میتواند سرعتی معادل ۵۰۰ متر بر ثانیه (معادل ماخ ۱.۵) را طی کند و برد عملیاتی آن از ۵۰۰ متر تا ۶.۵ کیلومتر است. سیستم این موشک قادر است اهدافی در ارتفاع بین ۱۰ متر تا ۴.۵ کیلومتر را هدف قرار دهد.
ویژگیهای برجسته و قابلیتهای پیشرفته
یکی از ویژگیهای برجسته سیستم «وربا»، جستجوگر نوری چندطیفی آن است که از سه سنسور استفاده میکند: فرابنفش (UV)، نزدیک فروسرخ (near-IR) و میان فروسرخ (mid-IR). این طراحی سهکاناله، مقاومت سیستم را در برابر فریبهای حرارتی مانند فلرها افزایش میدهد و توانایی تشخیص اهداف با سیگنال حرارتی کم مانند پهپادها و موشکهای کروز را فراهم میکند. همچنین، این سیستم دارای سیستمهای کمکی مانند رادار کوچک برای تشخیص اهداف تا ۸۰ کیلومتری و سیستم شناسایی دوست یا دشمن (IFF) است.
با توجه به ویژگیهای پیشرفته و قابلیتهای منحصر به فرد سیستم موشکی «وربا»، این خرید جدید ایران از روسیه میتواند تأثیرات مهمی بر تواناییهای دفاعی این کشور داشته باشد. با افزایش استفاده از پهپادها و تهدیدات هوایی در نبردهای مدرن، چنین سیستمهایی میتوانند به طور مؤثری در تقویت امنیت کشورها در برابر تهدیدات هوایی و دفاع از مناطق حساس استفاده شوند.
