آیا آمریکا یک «وسیله با منشأ ناشناخته» را در پایگاه نیروی دریایی خود پنهان کرده است؟
«وسیلهای مرموز با منشأ ناشناخته» که در یک پایگاه نیروی دریایی آمریکا پنهان شده، پرسشهایی درباره برنامه محرمانه یوفوها ایجاد کرده است
گفته میشود یک یوفوی مرموز دهههاست که بهطور مخفیانه در یک پایگاه کمتر شناختهشده نیروی دریایی آمریکا در سواحل شرقی نگهداری میشود، در حالی که ارتش آمریکا همچنان در حال مهندسی معکوس اسرار آن است.
بر اساس یک گزارش جدید، پایگاه هوایی نیروی دریایی «پتاکسنت ریور» در ایالت مریلند که بیشتر با نام «پَکس ریور» شناخته میشود، یک «وسیله خاص با منشأ ناشناخته» را بهطور محرمانه در خود نگه داشته است؛ وسیلهای که احتمالاً از دهه ۱۹۵۰ در آنجا نگهداری میشود.
به گفته منابع ناشناس مرتبط با فرماندهی سامانههای هوایی نیروی دریایی آمریکا (NAVAIR) که مقر آن در پکس ریور قرار دارد، برخی برنامههای نظامی در این پایگاه سالهاست درگیر بررسی، تحلیل و بهرهبرداری از فناوریهای بهدستآمده از وسایل غیرانسانی بودهاند.
NAVAIR یکی از بخشهای اصلی نیروی دریایی آمریکاست و مسئول همه امور مرتبط با هواگردهای دریایی، تسلیحات و سامانههای هوانوردی است؛ از طراحی و ساخت گرفته تا آزمایش، خرید، تعمیر و آمادهبهکار نگهداشتن هواپیماهای نیروی دریایی و تفنگداران دریایی.
این منابع ناشناس در گفتوگو با «لیبریشن تایمز» ادعا کردهاند که دو نوع وسیله پرنده در تلاش برای جاسوسی از آنچه آمریکا در پکس ریور نگهداری میکند، بودهاند: یکی پهپادهایی که گفته میشود متعلق به چین هستند و دیگری یوفوهای غیرانسانی.
به گفته این منابع، اخیراً این فعالیتهای جاسوسی افزایش یافته و به مناطق نزدیکتر به خشکی، از جمله اطراف همین پایگاه دریایی در خلیج چساپیک، منتقل شده است.
هرچند این ادعاها توسط روزنامه «دیلیمیل» قابل تأیید نبوده، اما «لوئیس الیزوندو»، افشاگر حوزه یوفو، در شهادت کتبی خود به کنگره اعلام کرده است که یک آشیانه ویژه در پکس ریور بهطور خاص برای انتقال فناوری فرازمینی ساخته شده است.
الیزوندو تحت سوگند توضیح داد که طبق یک طرح، این آشیانه قرار بوده به شرکت بزرگ پیمانکار دفاعی «لاکهید مارتین» کمک کند تا فناوری غیرانسانی را برای بررسی و تحلیل بیشتر به شرکت دیگری به نام «بیگلو ایروفضا» منتقل کند.
دیلیمیل برای دریافت توضیح با لاکهید مارتین تماس گرفته است. شرکت بیگلو ایروفضا نیز در سال ۲۰۲۰ و همزمان با همهگیری کووید-۱۹ فعالیت خود را متوقف و تمام کارکنانش را اخراج کرد.
بر اساس گفتههای منابعی که با لیبریشن تایمز صحبت کردهاند، دولت آمریکا ظاهراً یک طرح اضطراری محرمانه برای جابهجایی این وسیله ناشناس در صورت افشای عمومی محل دقیق آن در پکس ریور یا افزایش تهدیدات جاسوسی در نظر گرفته است.
در این گزارش همچنین آمده است که برخی فعالیتهای مشاهدهشده در اطراف این پایگاه احتمالاً به پهپادها یا هواگردهای پیشرفتهای مربوط است که از فناوریهای کپیبرداری و توسعهیافته از مواد و فناوریهای بهاصطلاح «غیرعادی» استفاده میکنند.
اگرچه الیزوندو مدعی شده بود که یک تأسیسات جدید در پکس ریور صرفاً برای انتقال این یوفوها ساخته شده، اما منابع ناشناس گفتهاند که پس از آنکه مدیر پیشین بخش علم و فناوری سازمان سیا دسترسی شرکتها به این برنامه را مسدود کرد، هیچ انتقالی انجام نشده است.
الیزوندو یک مقام ارشد پیشین اطلاعاتی است که در پنتاگون فعالیت میکرد و رهبری یک برنامه محرمانه دولتی به نام «برنامه شناسایی تهدیدات پیشرفته هوافضا» (AATIP) را بر عهده داشت.
این برنامه به بررسی «پدیدههای ناهنجار ناشناس» (UAP) — نام جدید یوفوها — میپرداخت تا مشخص کند آیا تهدیدی برای امنیت ملی هستند یا خیر.
الیزوندو که از سال ۲۰۱۷ بهعنوان افشاگر شناخته میشود، در سال ۲۰۲۴ تحت سوگند به نماینده کنگره «نانسی میس» شهادت داد که دولت آمریکا برنامههای محرمانهای برای بازیابی فضاپیماهای سقوطکرده در اختیار دارد.
او همچنین گفت این برنامهها موفق شدهاند بخشی از این فناوریها را مهندسی معکوس کنند و آمریکا اکنون مالک تجهیزات پیشرفته غیرانسانی است؛ تجهیزاتی که در پایگاههایی مانند پکس ریور نگهداری میشوند.
الیزوندو در شهادت خود گفت: «این تأسیسات شامل مکانهایی در منطقه لاسوگاس و یک آشیانه تازهساخت در پایگاه هوایی نیروی دریایی پتاکسنت ریور (PAX) بود. بهطور مشخص، آشیانه پکس ریور برای تسهیل انتقال مواد آینده از طریق هوا و مسیرهای آبی طراحی شده بود.»
این پایگاه مریلند از سال ۱۹۹۲ میزبان «مرکز جنگ هوایی نیروی دریایی – بخش هواگردها» (NAWCAD) است؛ مرکزی که مسئول پژوهش، توسعه، آزمایش و ارزیابی هواگردها و تسلیحات جدید، از جمله پروژههای پیشرفته و آزمایشی، است.
با وجود آنکه ارتش آمریکا همواره اعلام کرده هیچ مدرک فیزیکی از بازیابی یوفوها وجود ندارد، اما شماری از کارمندان پیشین دولت و دانشمندان مدعی شدهاند که از دهه ۱۹۴۰ تاکنون چندین وسیله پرنده ناشناس بازیابی شده است.
سال گذشته، دکتر «هال پاتوف»، فیزیکدان و مهندس برق که در برنامههای تحقیقاتی جاسوسی روانی و یوفو دولت آمریکا فعالیت داشته، در پادکست «جو روگن اکسپرینس» اعلام کرد که ارتش آمریکا پس از حادثه مشهور «رازول» بیش از ۱۰ فضاپیما را بازیابی کرده است.
هرچند مدرکی برای تأیید این ادعا ارائه نشد، پاتوف مدعی شد برخی از این فضاپیماها کاملاً سالم بوده و در واقع «بهعنوان هدیه» از سوی موجودات فرازمینی به انسانها داده شدهاند.
این ادعاهای تأییدنشده درباره پکس ریور و جاسوسی احتمالی از آن، تنها یک سال پس از مشاهده صدها پهپاد و یوفوی ناشناس بر فراز سواحل شرقی آمریکا توسط ارتش و مردم عادی مطرح شده است.
این دستههای عجیب پهپادها عمدتاً بر تأسیسات نظامی آمریکا و دیگر نقاط حساس، از جمله املاک دونالد ترامپ در ایالت نیوجرسی، تمرکز داشتند.
بسیاری از آمریکاییها این اشیا را «پهپادهایی به اندازه یک خودرو» توصیف کردند که بدون ایجاد صدا، از نوامبر ۲۰۲۴ تا اوایل ۲۰۲۵ در ارتفاع پایین بر فراز مناطق مسکونی پرواز میکردند.
تا امروز، منشأ این پهپادها، اهداف آنها در نیوجرسی و سایر مناطق ساحل شرقی و ماهیت تحقیقات مربوط به آنها همچنان در هالهای از ابهام قرار دارد.
با این حال، در نهایت یک شرکت خصوصی ناشناس که با ارتش آمریکا قرارداد داشته، مسئولیت این پروازهای پهپادی را بر عهده گرفت و طبق اظهارات غیررسمی در یک نشست ارتش در اوت ۲۰۲۵ اعلام کرد که این پروازها بخشی از آزمایش هواگردهای پیشرفته این شرکت بوده است.
