مردی ۱۰۰ ساله در المپیک پاریس توجهها را به خود جلب کرد
![](https://cdn.al-ain.com/images/2024/7/27/261-113522-screenshot-2024-07-27-11-04-06-630-com.android.chrome-edit_700x400.jpg)
بازیهای المپیک پاریس ۲۰۲۴ با مراسم افتتاحیهای باشکوه در روز جمعه ۲۶ جولای آغاز شد که به مدت ۴ ساعت ادامه داشت، اما در این میان فردی به نام «شارل کوست» به طور ویژهای توجهها را به خود جلب کرد.
در پایان مراسم حمل مشعل المپیک، بسیاری از اسطورهها و نمادهای ورزشی بینالمللی و فرانسوی حضور داشتند و مشعل المپیک را از طریق موزه لوور و باغ تویلری به سمت دیگر المپیک شگفتانگیز هدایت کردند.
رافائل نادال، قهرمان تنیس اسپانیایی، کارل لوئیس قهرمان المپیک، نادیا کومانچی قهرمان المپیک و سرینا ویلیامز اسطوره تنیس، از جمله ورزشکاران بینالمللی بودند که برای حمل مشعل دعوت شده بودند.
شارل کوست کیست؟
حامل مشعل پیش از آخرین فرد کسی بود که توجه همه را به خود جلب کرد، او شارل کوست قهرمان المپیک بود که ۱۰۰ سال و ۵ ماه سن دارد.
کوست نگاهی به مشعل المپیک انداخت، سپس آن را به حاملین نهایی مشعل، تدی رینر و ماری جوزه پرییک، تقدیم کرد.
این لحظهای استثنایی برای اسطوره فرانسوی و قهرمان المپیک بود که فقط ۵ ماه قبل از برگزاری بازیهای المپیک پاریس در سال ۱۹۲۴ متولد شد.
شارل کوست که در فوریه گذشته ۱۰۰ سالگی خود را جشن گرفت، در المپیک لندن ۱۹۴۸ مدال طلای مسابقات دوچرخهسواری را به دست آورد.
کوست هنگامی که از کمیته برگزاری مطلع شد که در حمل مشعل شرکت خواهد کرد، با تواضع و کلماتی ساده گفت: «امیدوارم زنده بمانم، زیرا این برای من نمادی زیبا خواهد بود.»
به گفته وبسایت رسمی بازیهای المپیک، شارل کوست قبل از المپیک ۱۹۴۸ عضو تیم محلی دوچرخهسواری لووالوا بود و در سال ۱۹۴۷ قهرمان مسابقات تعقیب فردی آماتور شد.
در مسابقات جهانی ۱۹۴۸، بلافاصله پس از بازیهای المپیک، کوست در مسابقه تعقیب فردی به مقام سوم دست یافت و در پایان همان سال به حرفهایشدن روی آورد.
کوست یک مسیر حرفهای قدرتمند داشت و تا سال ۱۹۵۹ رقابت کرد. بزرگترین پیروزی او در اوایل کارش در سال ۱۹۴۹ بود، زمانی که در مسابقه جایزه بزرگ ملل قهرمان شد.
او همچنین در مسابقه پاریس-لیموج در سال ۱۹۵۳ و مسابقه روند دی موناکو در سال ۱۹۵۴ پیروز شد. از دیگر افتخارات کوست کسب مقام دومی در مسابقه جایزه بزرگ سوئس در سال ۱۹۴۹ و مسابقه پاریس-کامامبر در سال ۱۹۵۳ بود.
اما بهترین دستاورد او در یک مسابقه بزرگ، مقام چهارم در مسابقه پاریس-روبکس در سال ۱۹۵۰ بود. او همچنین سه بار در مسابقه جیرود ایتالیا شرکت کرد و بهترین دستاوردش مقام چهلم در سال ۱۹۵۶ بود.