دردی که عاملش سرطان بود؛ روایت یک زن جوان از تشخیص دیرهنگام بیماری
یک زن جوان که درد مداوم شانه خود را برای ماهها به آسیب ورزشی نسبت میداد، در نهایت متوجه شد به سرطان پیشرفته مبتلا است؛ تشخیصی که پس از ماهها نادیده گرفتن علائم هشداردهنده مطرح شد.
فیبی یابلونسکی، رقصندهای ۲۱ ساله، در ابتدا درد شانه خود را نتیجه تمرینهای فشرده و فشارهای بدنی میدانست. او تصور میکرد این درد ناشی از کشیدگی یا پارگی عضلات است و مانند بسیاری از دردهای ورزشی، به مرور برطرف خواهد شد. حتی زمانی که شدت درد افزایش یافت و به بخشی از زندگی روزمرهاش تبدیل شد، همچنان توضیحی ساده برای آن پیدا میکرد.
به گفته او، در مراحل اولیه پزشکان نیز احتمال آسیبهایی مانند پارگی عضلات یا «شانه یخزده» را مطرح کرده بودند. اما زمانی که برای انجام اسکن فرستاده شد، نتیجه کاملاً متفاوت بود. پزشک به او اطلاع داد که توموری به اندازه ۱۳.۵ سانتیمتر در ناحیه کتفش وجود دارد؛ خبری که او را شوکه و وحشتزده کرد.
پس از بررسیهای بیشتر مشخص شد که او به لنفوم غیرهوچکین در مرحله ۴ مبتلا است؛ نوعی سرطان خون و سیستم لنفاوی که معمولاً در افراد مسنتر دیده میشود و بروز آن در سنین پایین کمتر شایع است. طبق آمار، سالانه حدود ۱۳ هزار نفر در بریتانیا و نزدیک به ۸۰ هزار نفر در ایالات متحده به این بیماری مبتلا میشوند.
فیبی پیش از تشخیص، حدود ۹ ماه با علائم مختلف زندگی کرده بود. علاوه بر درد شانه، نشانه دیگری که در ابتدا بیاهمیت به نظر میرسید، واکنش شدید بدن او به مصرف الکل بود؛ بهطوری که حتی یک نوشیدنی باعث درد در سراسر بدنش میشد. این وضعیت ماهها ادامه داشت.
پزشکان میگویند لنفوم غیرهوچکین مجموعهای از سرطانهاست که از سلولهای سفید خون آغاز میشود و علائم آن میتواند بسیار متنوع باشد. در حالی که برخی بیماران با علائمی مانند تورم غدد لنفاوی، تعریق شبانه یا کاهش وزن مواجه میشوند، در برخی موارد بیماری به شکل غیرقابل پیشبینیتری بروز میکند.
فیبی در نوامبر ۲۰۲۳ بهطور رسمی تشخیص داده شد و بهسرعت درمان را آغاز کرد. او تحت ۶ دوره شیمیدرمانی و ایمونوتراپی قرار گرفت؛ درمانی که اگرچه مؤثر بود، اما با عوارضی مانند تهوع، درد استخوان، خستگی شدید و ریزش مو همراه بود.
با وجود دشواریهای درمان، او پس از حدود ۸ ماه اعلام شد که از سرطان پاک شده و از فوریه ۲۰۲۴ در وضعیت بهبودی قرار دارد. او معتقد است اگر برخی علائم، از جمله تودههایی که پیشتر بیخطر تشخیص داده شده بودند، جدیتر پیگیری میشد، امکان تشخیص بیماری در مراحل اولیهتر وجود داشت.