پیوستن چهرهای تازه به تیم مذاکرهکننده آمریکا در پرونده ایران
شبکه خبری آمریکایی «سیبیاس» به نقل از منابع آگاه گزارش داد که نیک استیوارت، از کارکنان پیشین وزارت خارجه ایالات متحده در دوره نخست ریاستجمهوری دونالد ترامپ، به تیم مذاکرهکننده این کشور در پرونده ایران ملحق شده است.
این اقدام در شرایطی صورت میگیرد که تلاشهای دیپلماتیک میان واشنگتن و تهران با چالشهای جدی مواجه شده است.
بر اساس این گزارش، استیوارت به تیمی پیوسته که چهرههایی مانند جرد کوشنر، داماد ترامپ، و همچنین استیو ویتکاف، فرستاده ویژه آمریکا، در آن حضور دارند. گفته میشود این تغییر در ترکیب تیم مذاکرهکننده اندکی پیش از توقف گفتوگوهای اسلامآباد رخ داده است؛ مذاکراتی که در اوایل ماه آوریل به رهبری جیدی ونس برگزار شد اما بدون دستیابی به نتیجه پایان یافت.
منابع مطلع تأکید کردهاند که استیوارت با پیشنهاد مستقیم کوشنر به این تیم افزوده شده و پیش از این در اندیشکده «بنیاد دفاع از دموکراسیها» فعالیت داشته است. حوزه تخصصی او مسائل مربوط به عدم اشاعه هستهای و سیاستهای مرتبط با ایران عنوان شده است، موضوعی که اهمیت آن در روند مذاکرات کنونی بیش از پیش برجسته شده است.
در همین حال، غیبت کارشناسانی از اداره ملی امنیت هستهای و وزارت انرژی آمریکا در ترکیب این تیم، پرسشهایی را در میان اعضای کنگره برانگیخته است. برخی نمایندگان خواستار شفافسازی درباره نحوه تأمین مشاورههای فنی در مذاکرات حساس هستهای با ایران شدهاند.
در پاسخ به این نگرانیها، کریس رایت، وزیر انرژی ایالات متحده، در جلسهای در تاریخ ۲۱ آوریل در کمیته منابع و انرژی سنای آمریکا اعلام کرد که خود او و تیمی از متخصصان حوزه منع گسترش سلاحهای هستهای در این روند مشارکت دارند. وی همچنین از وجود گروهی تخصصی خبر داد که بهطور مستمر راهکارهایی برای مدیریت بحران ایران ارائه میدهد.
استیوارت پیشتر نیز بهعنوان مشاور برای کلودیا تنی، نماینده جمهوریخواه ایالت نیویورک، فعالیت کرده بود. تنِی او را یکی از برجستهترین کارشناسان آمریکایی در زمینه سیاست ایران توصیف کرده است.
این تحولات در حالی رخ میدهد که چشمانداز مذاکرات میان دو کشور همچنان مبهم است و افزودن چهرههای جدید به تیم مذاکرهکننده میتواند نشانهای از تلاش واشنگتن برای بازنگری در رویکردهای پیشین خود باشد. با توجه به پیچیدگی پرونده هستهای ایران، به نظر میرسد تغییرات در ترکیب تیمها بخشی از راهبرد گستردهتر برای مدیریت این چالش چندلایه باشد.
