از کوکو فوسکو تا فریک: نگاهی به بهترین آثار هنری سال ۲۰۲۵
سال ۲۰۲۵ برای دنیای هنر سالی پرتنش و در عین حال پرثمر بود؛ سالی که در آن، آثار و نمایشگاههای شاخص نهتنها بازتابدهنده تحولات هنری، بلکه آینهای از جدالهای هویتی، سیاسی و تاریخی شدند.
مجموعهای از افتتاحها، بازسازیها و نمایشگاههای بزرگ در موزههای معتبر جهان، این سال را به یکی از مقاطع قابلتوجه در تاریخ معاصر هنر بدل کرد.
یکی از مهمترین رویدادهای هنری سال، افتتاح ساختمان جدید «استودیو میوزیوم هارلم» در نیویورک بود؛ نهادی که از دههها پیش بهعنوان یکی از پایگاههای اصلی هنر سیاهپوستان شناخته میشود. ساختمان تازه این موزه با تمرکز بر نمایش مجموعه دائمی، بار دیگر توجهها را به نقش تاریخی آن در پرورش و معرفی هنرمندان سیاهپوست جلب کرد و پیوند میان گذشته و حال را بهنمایش گذاشت.
در همین شهر، «مجموعه فریک» پس از یک نوسازی گسترده و پرهزینه، درهای خود را دوباره به روی عموم گشود. بازگشایی این موزه با تغییراتی در چیدمان و گسترش فضاهای نمایشی همراه بود؛ تغییری که واکنشهای متفاوتی را برانگیخت اما در نهایت، امکان نگاهی تازه به آثار کلاسیک و جایگاه آنها در فضای موزهای امروز را فراهم کرد.
در موزه هنر مدرن نیویورک، نمایشگاه مرور آثار جک ویتن از دیگر نقاط برجسته سال بود. این نمایشگاه با گردآوری بیش از دویست اثر، مسیر چند دهه فعالیت هنرمندی را ترسیم کرد که تجربه زیسته خود از تبعیض و نابرابری را به زبانی تجربی و متنوع در هنر بدل کرده بود. آثار ویتن، از نقاشی تا مجسمه، بر مفهوم آزمون و جستوجوی مداوم تأکید داشتند.
نمایشگاه کوکو فوسکو در الموزه دلباریو نیز توجه بسیاری را به خود جلب کرد. این هنرمند با رویکردی صریح و سیاسی، به موضوعاتی چون قدرت، خشونت نهادی و تاریخ استعمار پرداخت و بار دیگر نشان داد که هنر معاصر میتواند عرصهای برای مواجهه مستقیم با مسائل حساس اجتماعی باشد.
در کنار اینها، نمایش تاریخی میراث گروه بغداد با تمرکز بر هنرمندان عراقی پس از استعمار، پیوند مدرنیسم غربی با هنر اسلامی و بینالنهرینی را به تصویر کشید. همچنین نمایشگاه بزرگ هنر بومی آمریکا در موزه زیمرلی دانشگاه راتگرز، گستره متنوعی از صداها و روایتهای معاصر بومیان را در کنار یکدیگر قرار داد.
