راز پنهان هرم بزرگ؛ مصریان باستان چه چیزی را مخفی کردند؟
یک پژوهش تازه فرضیهای مهندسی را مطرح کرده که شاید بتواند یکی از قدیمیترین معماهای تاریخ معماری جهان را توضیح دهد؛ اینکه مصریان باستان چگونه هرم بزرگ جیزه را با چنین دقت و سرعتی ساختند، آن هم تنها با ابزارهای عصر برنز.
بر اساس این مطالعه، راز ساخت هرم خوفو ممکن است در یک شبکه رمپ مارپیچ داخلی پنهان شده باشد؛ گذرگاهی که احتمالا هنگام ساخت در دل لایههای بیرونی هرم ایجاد و پس از پایان کار به طور کامل پوشانده شده است.
هرم بزرگ جیزه که با نام هرم خوفو نیز شناخته میشود، با حدود ۲.۳ میلیون قطعه سنگ آهک و گرانیت ساخته شده است. ارتفاع اولیه آن حدود ۱۴۶.۶ متر و عرض قاعده آن نزدیک به ۲۳۰ متر برآورد میشود.
پژوهشگران میگویند این سازه عظیم احتمالا طی دورهای بین ۲۰ تا ۲۷ سال ساخته شده؛ یعنی تقریبا در طول حکومت یک فرعون. چنین زمانبندیای به این معناست که کارگران باید تقریبا هر سه دقیقه یک بلوک سنگی را در محل خود قرار میدادند؛ موضوعی که دههها ذهن باستانشناسان و مهندسان را به خود مشغول کرده است.
فرضیه جدید بر پایه سیستمی موسوم به «رمپهای چندگانه» شکل گرفته است. برخلاف نظریههای قدیمی که بر وجود یک رمپ عظیم بیرونی تاکید داشتند، این مدل پیشنهاد میکند مسیر انتقال سنگها در داخل لایههای بیرونی هرم ساخته شده بود.
طبق این مدل، گذرگاه مارپیچ با عرضی حدود ۳.۸ متر و شیبی نزدیک به ۷ درجه، به دور هرم میچرخیده و امکان انتقال تدریجی سنگها به طبقات بالاتر را فراهم میکرده است.
وینسنته لوئیس روسل رویگ، پژوهشگر و مهندس اسپانیایی، توسعهدهنده اصلی این نظریه است. او معتقد است به جای یک رمپ واحد، مجموعهای از رمپها به صورت همزمان فعال بودهاند.
بر اساس این فرضیه، در طبقات پایینی هرم امکان استفاده از ۱۶ رمپ همزمان وجود داشته و با بالاتر رفتن سازه، تعداد آنها به ۸، سپس ۴ و در نهایت به یک رمپ در نزدیکی نوک هرم کاهش پیدا میکرده است.
این پژوهش تنها به مدلسازی نظری محدود نشده و با استفاده از فناوری «تحلیل عناصر محدود» نیز آزمایش شده است؛ روشی مهندسی که برای سنجش مقاومت سازهها در برابر فشار استفاده میشود.
نتایج این بررسی نشان داده فضای خالی ایجادشده توسط این گذرگاههای داخلی، تاثیری جدی بر پایداری هرم نداشته است.
پژوهشگران همچنین میگویند این نظریه قابل آزمایش میدانی است و شاید بتوان نشانههایی مانند آثار فرسایش، بقایای مصالح پرکننده یا تغییرات ساختاری را با فناوریهای راداری درون هرم شناسایی کرد.
برخی از این فرضیهها همچنین با حفرههای داخلی کشفشده در سالهای اخیر از طریق تصویربرداری ذرات میون همخوانی نسبی دارد، هرچند پژوهشگران تاکید میکنند هنوز هیچ مدرک قطعی برای اثبات این نظریه وجود ندارد.
