چین جهان را با «کابوس ناوهای هواپیمابر» در اقیانوس آرام غافلگیر کرد
تصاویر نظامی تازه منتشرشده نشان میدهد چین گام بزرگی در توسعه پهپادهای رزمی غیرقابل ردیابی خود برداشته و برای نخستینبار پهپاد شبحگونه «GJ-۲۱» را به سامانه پرتاب دریایی سازگار با فناوری منجنیق الکترومغناطیسی «EMALS» مجهز کرده است.
اقدامی که میتواند پکن را پس از آمریکا به دومین قدرت جهان در زمینه بهکارگیری جنگندههای بدون سرنشین غیرقابل ردیابی از روی ناوهای هواپیمابر تبدیل کند.
تصاویر منتشرشده در تاریخ ۳۰ آوریل ۲۰۲۶ این پهپاد را در جریان آزمایشهای مرتبط با عملیات برخاست دریایی نشان میدهد. تحلیلگران نظامی معتقدند این موضوع نشانهای آشکار از نزدیک شدن پروژه به مرحله عملیاتی در ناوگان دریایی چین است؛ پروژهای که سالها در سکوت خبری توسعه یافته بود.
پهپاد «GJ-۲۱» نسخه دریایی توسعهیافته پهپاد غیرقابل ردیابی «GJ-۱۱ Sharp Sword» محسوب میشود که توسط شرکت صنایع هوایی چین «AVIC» طراحی شده بود. نسخه اولیه تنها برای عملیات از باندهای زمینی ساخته شده بود، اما مهندسان چینی طی حدود یک دهه تغییرات گستردهای روی بدنه و سامانههای آن اعمال کردند تا بتواند شرایط سخت عملیات روی ناوهای هواپیمابر را تحمل کند.
بر اساس گزارشها، در این نسخه جدید ارابه فرود تقویت شده، سامانه اتصال به منجنیق الکترومغناطیسی و تجهیزات ویژه فرود روی عرشه ناو اضافه شده است. این پهپاد همچنان طراحی «بال پرنده» خود را حفظ کرده؛ طراحیای که باعث کاهش سطح مقطع راداری و افزایش توان نفوذ به سامانههای پدافندی دشمن میشود.
کارشناسان نظامی میگویند «GJ-۲۱» بهطور ویژه برای ناو هواپیمابر «Type ۰۰۳ Fujian» طراحی شده؛ نخستین ناو چینی که به سامانه پیشرفته «EMALS» مجهز است. تاکنون تنها آمریکا با استفاده از پهپاد «MQ-۲۵ Stingray» چنین قابلیتی را در اختیار داشت.
در تحول دیگری، تصاویر منتشرشده در ژانویه ۲۰۲۶ نمونهای از این پهپاد را روی عرشه کشتی آبیخاکی «Type ۰۷۶ Sichuan» نشان داد. این شناور نخستین کشتی تهاجمی آبیخاکی جهان بهشمار میرود که از منجنیق الکترومغناطیسی بهره میبرد و قادر است انواع پهپادهای رزمی و بالگردها را بهکار گیرد.
برخی برآوردهای دفاعی حاکی از آن است که کشتی «سیچوان» توان حمل تا ۱۹ فروند از این پهپادها را خواهد داشت؛ موضوعی که نشاندهنده حرکت سریع نیروی دریایی چین به سمت ناوگانهای متکی بر سامانههای بدون سرنشین است.
گزارشهای نظامی همچنین از انجام آزمایشهای مشترک میان «GJ-۲۱» و جنگندههای «J-۱۵T» و «J-۳۵» در آوریل ۲۰۲۶ خبر دادهاند. در صورت تأیید رسمی، این نخستین نمونه از ادغام عملیاتی جنگندههای سرنشیندار و بدون سرنشین در محیط دریایی چین خواهد بود.
تحلیلگران معتقدند توسعه سریع این فناوریها میتواند توازن قدرت در منطقه هند و اقیانوس آرام را تغییر دهد و چالشی مستقیم برای برتری دریایی آمریکا ایجاد کند؛ بهویژه در شرایطی که رقابت نظامی و فناورانه میان قدرتهای بزرگ با سرعت بیشتری ادامه دارد.
