آلمان خطوط متروکه راهآهن را به مسیرهای مونوریل تبدیل میکند
در ایالت نوردراین-وستفالن آلمان، پروژهای نوآورانه برای احیای خطوط متروکه راهآهن آغاز شده است که هدف آن تبدیل این مسیرهای رهاشده به شبکهای از مونوریلهای سبک و خودکار است.
این طرح با نام «مونوکب» طراحی شده و قرار است شهرهای کوچک این منطقه را با شهرهای بزرگتر از طریق یک سیستم حملونقل عمومی تازه و انعطافپذیر به هم متصل کند.
در این طرح از زیرساختهای قدیمی خطوط ریلی استفاده میشود تا کابینهای مونوریل بتوانند روی مسیرهای موجود حرکت کنند. مسئولان پروژه میگویند این شیوه میتواند راهحلی مناسب برای مناطق روستایی باشد؛ مناطقی که جمعیت آنها به اندازهای نیست که ساخت خطوط راهآهن بزرگ و پرهزینه در آنها توجیه اقتصادی داشته باشد.
آخیم اوبر وُهرمایر، مدیرعامل شرکت حملونقل شهری «کیویجی لیپه»، گفته است این سیستم در واقع فاصله میان اتوبوسهای شهری و خطوط سنگین راهآهن را پر میکند. به گفته او، این سرویس با همان قیمت بلیت اتوبوس در اختیار شهروندان قرار خواهد گرفت.
او همچنین توضیح داده است که سرعت و فاصله زمانی حرکت وسایل نقلیه نقش مهمی در افزایش استفاده مردم از حملونقل عمومی دارد. در این سیستم، کابینها با فاصله زمانی حدود ۱۰ دقیقه حرکت میکنند و در صورت افزایش سرعت میتوان این فاصله را حتی به ۵ دقیقه کاهش داد. به گفته اوبر وُهرمایر، چنین ویژگیهایی میتواند سهم حملونقل عمومی را در این مناطق به طور قابل توجهی افزایش دهد.
ایده این پروژه نخستین بار در سال ۲۰۱۶ توسط تورستن فورسترلینگ مطرح شد. این طرح در دوران همهگیری کرونا با همکاری گروهی از پژوهشگران دانشگاه علوم کاربردی و هنر اوستوستفالن-لیپه توسعه یافت و اکنون در مرحله آزمایش قرار دارد.
در این سیستم، کاربران میتوانند از طریق یک اپلیکیشن تلفن همراه کابین مورد نظر خود را رزرو کنند. کابینها روی یک ریل حرکت میکنند و به گونهای طراحی شدهاند که هنگام برخورد با کابینهایی که از جهت مخالف حرکت میکنند، بتوانند بهراحتی از کنار هم عبور کنند.
هر کابین با یک باتری الکتریکی مشابه باتری خودروهای برقی کار میکند، زیرا خطوط قدیمی راهآهن معمولاً به شبکه برق مجهز نیستند. وزن هر کابین حدود ۳ تُن است و در حال حاضر با سرعت تقریبی ۲۵ کیلومتر در ساعت حرکت میکند، هرچند این سیستم برای رسیدن به سرعت ۶۰ کیلومتر در ساعت طراحی شده است.
این کابینها همچنین به حسگرهایی مجهز هستند که در صورت تشخیص مانع روی مسیر، حرکت آنها را متوقف میکند. برای حفظ تعادل کابینها از ترکیبی از فناوریها از جمله ژیروسکوپ و یک سامانه جبرانی برای توزیع وزن استفاده شده است.
مرحله نخست توسعه این پروژه در فاصله سالهای ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۳ اجرا شد و بودجه آن حدود ۴ میلیون یورو برآورد شده است. از این مبلغ، ۵۰ درصد از طریق برنامه سیاست انسجام اتحادیه اروپا تأمین شده، ۱۰ درصد را مؤسسه پژوهش انرژی دانشگاه علوم کاربردی لیپه پرداخت کرده و ۴۰ درصد باقیمانده از سوی دولت ایالت نوردراین-وستفالن تأمین شده است.
مرحله فعلی پروژه که با عنوان «فناوریهای کلیدی مونوکب» شناخته میشود از ۱۵ ژوئن ۲۰۲۵ آغاز شده و تا ۳۰ نوامبر ۲۰۲۶ ادامه خواهد داشت. بر اساس برآوردها، هزینه این مرحله از ۵ میلیون یورو فراتر خواهد رفت.
این کابینها ظرفیت نشستن ۴ تا ۶ نفر را دارند و برای استفاده افراد دارای محدودیت حرکتی نیز طراحی شدهاند. در داخل آنها فضایی برای قرار دادن دوچرخه، صندلی کودک یا ویلچر نیز در نظر گرفته شده است.
مقامهای محلی میگویند این پروژه میتواند به تقویت رشد اقتصادی و افزایش ارتباط میان ۱۶ شهر و شهرداری منطقه لیپه کمک کند. بر اساس برنامهریزی انجام شده، مرحله آزمایشی این طرح قرار است تا سال ۲۰۲۸ آغاز شود و در صورت موفقیت، شبکه مونوریل تا سال ۲۰۳۲ به طور کامل عملیاتی خواهد شد.
