نشست جهانی دولتها به بررسی آینده گردشگری در عصر تغییرات اقلیمی پرداخت
در جریان نشستهای تخصصی قله جهانی دولتها، جمعی از مقامهای ارشد دولتی از سه کشور مختلف به بررسی آینده صنعت گردشگری در شرایط تشدید تغییرات اقلیمی پرداختند و درباره چگونگی ایجاد توازن میان منافع اقتصادی و حفاظت از محیط زیست محلی به تبادل نظر پرداختند.
این گفتوگوها در نشستی با محوریت جایگاه گردشگری در اولویتهای دولتها برگزار شد و بر نقش سیاستگذاری هوشمندانه در تضمین پایداری این بخش تأکید داشت.
نخستوزیر کشورهای مشترکالمنافع دومینیکا با اشاره به جایگاه حیاتی گردشگری در اقتصاد منطقه کارائیب گفت که در برخی از این کشورها، گردشگری تا حدود ۸۰٪ از درآمدهای اقتصادی را تشکیل میدهد. او توضیح داد که دولت دومینیکا با اتخاذ سیاستهای سازگار با تغییرات اقلیمی و حفاظت جدی از منابع طبیعی، توانسته است این کشور را به مقصدی متمایز برای گردشگران تبدیل کند. به گفته وی، ۴۵٪ از مساحت دومینیکا بهطور قانونی بهعنوان مناطق حفاظتشده تعیین شده و هرگونه دخلوتصرف در طبیعت این مناطق ممنوع است.
نخستوزیر پادشاهی اسواتینی نیز در سخنان خود گردشگری را بخشی جداییناپذیر از اقتصاد ملی دانست و تأکید کرد که این صنعت ارتباطی مستقیم با حفظ محیط زیست دارد. او افزود که طبیعت بکر، حیات وحش و تنوع زیستی سرمایه اصلی گردشگری در کشورش هستند و حفاظت از آنها نهتنها برای نسل کنونی بلکه برای نسلهای آینده یک ضرورت است. وی همچنین به ادغام مقابله با تغییرات اقلیمی در سیاستهای مدیریت بحران کشورش اشاره کرد.
در ادامه، معاون نخستوزیر و وزیر گردشگری و محیط زیست تیمور شرقی رویکرد متفاوت کشورش را تشریح کرد و گفت که این کشور بهدنبال رقابت در ساخت هتلهای لوکس نیست، بلکه طبیعت دستنخورده و گردشگری اجتماعی را بهعنوان محصول اصلی خود معرفی میکند. او از برنامه «اقتصاد آبی ۲۰۲۵–۲۰۳۵» بهعنوان نقشه راهی برای استفاده پایدار از دریاها و همزمان تقویت رشد اقتصادی نام برد.
قله جهانی دولتها ۲۰۲۶ برای دومین روز متوالی در دبی ادامه یافت و با حضور بیش از ۶۲۵۰ شرکتکننده، از جمله بیش از ۶۰ رئیس دولت و حکومت، ۵۰۰ وزیر و نمایندگان بیش از ۱۵۰ دولت برگزار شد. این رویداد با تمرکز بر آیندهنگری و توسعه پایدار، بستری برای همافزایی دیدگاهها و ارائه راهکارهای عملی در برابر چالشهای جهانی فراهم کرد. در مجموع، مباحث مطرحشده نشان داد که آینده گردشگری بدون توجه جدی به محیط زیست و تغییرات اقلیمی قابل تصور نیست و دولتها ناگزیرند مسیرهای نوآورانه و مسئولانهتری را در پیش بگیرند.
