گزارش اسرائیلی از نزدیک بودن زمان حمله احتمالی به ایران
با تشدید تنشها میان ایالات متحده و ایران، تحلیل تازهای که در یک رسانه اسرائیلی منتشر شده، از ورود بحران به مرحلهای سرنوشتساز خبر میدهد.
بر اساس این گزارش، احتمال انجام حملهای از سوی آمریکا علیه ایران در بازهای کوتاه و در حد چند ساعت یا چند روز آینده مطرح شده و همزمان، سطح آمادگی نظامی در واشنگتن و تلآویو به شکل محسوسی افزایش یافته است. نویسنده گزارش تأکید میکند که حتی اگر تا زمان انتشار این تحلیل اقدامی صورت نگیرد، سناریوی حمله همچنان روی میز باقی میماند.
در این ارزیابی، نبود تأیید رسمی درباره زمان دقیق یا قطعی بودن حمله به معنای کاهش احتمال آن تلقی نشده است. برعکس، مجموعهای از نشانهها از نگاه تحلیلگران اسرائیلی نشان میدهد که شرایط به سمت رویارویی پیش میرود. از جمله این نشانهها، افزایش لحن تهدیدآمیز تهران و اعلام برنامههایی برای برگزاری رزمایش دریایی در تنگه هرمز است؛ گذرگاهی که هرگونه اختلال در آن میتواند پیامدهای جهانی به دنبال داشته باشد.
این گزارش یادآور میشود که محدود شدن یا توقف آزادی کشتیرانی در این مسیر راهبردی، خط قرمزی است که آمریکا بهسختی میتواند از کنار آن عبور کند. از دید ناظران، واکنش نشان ندادن به چنین اقدامی میتواند بهعنوان عقبنشینی از نقش سنتی واشنگتن در تضمین امنیت مسیرهای بینالمللی تعبیر شود. همزمان با این تحولات، حضور نظامی آمریکا در منطقه تقویت شده و ورود ناوهای جدید، هواپیماهای سوخترسان و جنگندهها ادامه دارد.
تحلیل مذکور با اشاره به برتری گسترده توان نظامی آمریکا نسبت به اسرائیل، میافزاید که تهران در ماههای گذشته با واکنشهای اسرائیل آشنا شده و اثرگذاری آن را بهطور عملی تجربه کرده است. در داخل اسرائیل نیز، نیروی هوایی در وضعیت آمادهباش کامل دفاعی و تهاجمی قرار دارد، هرچند مقامات این رژیم بهصورت رسمی تلاش میکنند از ورود مستقیم به جنگ با ایران پرهیز کنند. با این حال، پیام روشنی به واشنگتن داده شده است: هرگونه حمله مستقیم ایران، بهویژه با موشکهای بالستیک، با پاسخ سخت مواجه خواهد شد.
گزارش همچنین از هماهنگی امنیتی گسترده میان دو طرف خبر میدهد؛ از سفر مقام ارشد اطلاعاتی اسرائیل به واشنگتن گرفته تا نشستهای مشترک فرماندهان نظامی. در کنار ایران، احتمال تحرک متحدان منطقهای آن نیز در محاسبات اسرائیل لحاظ شده و سطح آمادگی در شمال و جنوب افزایش یافته است.
در جمعبندی، این تحلیل نتیجه میگیرد که پرسش اصلی دیگر این نیست که آیا تقابل رخ خواهد داد یا نه، بلکه زمان و شکل آن اهمیت یافته است. با توجه به پیچیدگی معادلات منطقهای، هرگونه درگیری احتمالی میتواند فراتر از یک رویارویی دوجانبه باشد و بازیگران متعددی را درگیر کند؛ موضوعی که آینده امنیت خاورمیانه را در هالهای از ابهام قرار داده است.
