ایلان ماسک از برنامه جراحی کاملاً خودکار مغز در سال ۲۰۲۶ خبر داد
ایلان ماسک، میلیاردر آمریکایی و مدیر ارشد اجرایی شرکت نورالینک، اعلام کرده است که این شرکت قصد دارد در سال ۲۰۲۶ جراحی کاملاً خودکار مغز را به مرحله اجرا برساند.
او در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت نورالینک همزمان با این برنامه، تولید انبوه دستگاههای رابط مغز و رایانه را آغاز خواهد کرد؛ فناوریای که به گفته او میتواند شیوه تعامل انسان با ابزارهای دیجیتال را بهطور اساسی تغییر دهد.
بر اساس اظهارات ماسک، تمرکز اصلی این فناوری بر کمک به افرادی است که با مشکلات عصبی جدی، از جمله آسیبهای نخاعی، زندگی میکنند. ایمپلنت مغزی نورالینک به کاربران امکان میدهد تنها با استفاده از سیگنالهای مغزی، دستگاههای مختلف را کنترل کنند. به گزارش مهر به نقل از رویترز، نخستین بیماری که این تراشه را دریافت کرده است، توانسته از آن برای انجام بازیهای ویدیویی، مرور اینترنت، ارسال پست در رسانههای اجتماعی و حرکت دادن نشانگر ماوس روی لپتاپ استفاده کند.
نورالینک پس از آنکه نگرانیهای ایمنی مطرحشده از سوی سازمان غذا و داروی آمریکا را برطرف کرد، در سال ۲۰۲۴ آزمایشهای انسانی ایمپلنت مغزی خود را آغاز کرد. این نهاد نظارتی پیشتر در سال ۲۰۲۲ درخواست اولیه این شرکت را رد کرده بود، اما پس از بررسیهای تکمیلی و اعمال اصلاحات فنی، مجوز آغاز آزمایشهای انسانی صادر شد. این مرحله بهعنوان نقطه عطفی در مسیر توسعه فناوریهای رابط مغز و رایانه ارزیابی میشود.
این شرکت در ماه سپتامبر ۲۰۲۵ اعلام کرد تاکنون ۱۲ نفر در نقاط مختلف جهان که دچار فلج شدید هستند، ایمپلنتهای مغزی نورالینک را دریافت کردهاند. طبق اعلام شرکت، این افراد توانستهاند از طریق فکر، ابزارهای دیجیتال و حتی برخی تجهیزات فیزیکی را کنترل کنند؛ موضوعی که از نگاه توسعهدهندگان، میتواند به بهبود کیفیت زندگی بیماران کمک کند و امکان ارتباط و استقلال بیشتری را برای آنان فراهم آورد.
ماسک پیشتر نیز بارها از چشماندازهای بلندمدت نورالینک سخن گفته و تاکید کرده بود که این فناوری میتواند در آینده به بازیابی توان حرکتی، گفتاری و حتی بینایی در برخی بیماران منجر شود. جراحی کاملاً خودکار مغز، به گفته او، میتواند دقت عمل را افزایش دهد، خطای انسانی را کاهش دهد و مسیر گسترش این درمانها را هموارتر کند.
در عین حال، توسعه تراشههای مغزی و اجرای جراحیهای مرتبط با آن همچنان با بحثهای گستردهای درباره ایمنی، پیامدهای بلندمدت و ملاحظات اخلاقی همراه است؛ موضوعی که همزمان با پیشرفتهای فنی، توجه نهادهای نظارتی و افکار عمومی را نیز به خود جلب کرده است.
