این ربات میکروسکوپی کوچکتر از نمک توان تصمیمگیری دارد
دانشمندان دو دانشگاه پنسیلوانیا و میشیگان موفق به ساخت ربات ی شدهاند که اندازه آن از یک میلیمتر هم کوچکتر است و به یک رایانه، موتور و حسگرهای اختصاصی مجهز شده است.
این دستاورد، اگرچه هنوز در مرحله آزمایشی قرار دارد، اما بهعنوان گامی مهم در مسیر توسعه ماشینهای بسیار ریز و پیشرفته توصیف شده است.
بر اساس گزارش روزنامه واشنگتن پست، این ربات که حتی از یک دانه نمک هم کوچکتر است، میتواند نقطه عطفی در حرکت بهسوی فناوری ربات های نانویی باشد؛ فناوریای که تاکنون بیشتر بهعنوان چشماندازی دوردست مطرح بوده است. مارک میسکین، استاد مهندسی برق و مهندسی سیستمها در دانشگاه پنسیلوانیا و از نویسندگان این پژوهش، گفته است: «این نخستین ربات بسیار کوچکی است که میتواند حس کند، فکر کند و واکنش نشان دهد».
هرچند این ربات هنوز به مرحله کاربرد عملی نرسیده، اما دیوید بلاو، پژوهشگر دانشگاه میشیگان و نویسنده همکار مطالعه، معتقد است استفادههای واقعی از چنین ربات هایی چندان دور از دسترس نیست. او گفته است که اگر ظرف حدود ۱۰ سال آینده کاربردهای عملی برای این نوع ربات ها توسعه یابد، تعجب نخواهد کرد.
این ربات ظاهری شبیه یک تراشه الکترونیکی بسیار ریز دارد و از موادی مانند سیلیکون، پلاتین و تیتانیوم ساخته شده است. برای آنکه بتواند در محیطهای مایع فعالیت کند، با یک لایه شیشهای محافظت میشود. منبع انرژی آن سلولهای خورشیدی بسیار کوچکی هستند که نیروی لازم برای رایانه داخلی و سامانه حرکتی را تامین میکنند.
حرکت این ربات از طریق شنا کردن انجام میشود. به این شکل که با استفاده از یک جفت الکترود، جریان الکتریکی ضعیفی در مولکولهای آب اطراف خود ایجاد میکند و به جلو میرود. رایانه تعبیهشده در آن، در مقایسه با لپتاپهای امروزی بسیار کند است، اما توان کافی برای واکنش به تغییرات محیطی مانند دما را دارد.
پژوهشگران در مقاله خود نوشتهاند که در این مقیاس، اندازه ربات و میزان انرژی در دسترس آن قابل مقایسه با بسیاری از موجودات زنده تکسلولی است. یکی از ویژگیهای مهم این ربات ، توانایی برقراری ارتباط با انسانهاست. میسکین توضیح داده است که پژوهشگران میتوانند پیامهایی برای ربات ارسال کنند و از او بخواهند کاری انجام دهد و ربات نیز قادر است اطلاعاتی درباره آنچه دیده یا انجام داده، به آنها بازگرداند.
به نوشته واشنگتن پست، چالش بزرگ بعدی برای این پروژه، ایجاد امکان ارتباط مستقیم میان خود ربات های بسیار ریز است؛ گامی که میتواند مسیر استفاده گستردهتر از این فناوری نوظهور را هموار کند.
