سرود تیم ملی برای جام جهانی ۲۰۲۶؛ این قطعه ضعیف در داخل ایران هم توان رقابت ندارد!
همزمان با مراسم بدرقه تیم ملی فوتبال ایران در روز چهارشنبه برای حضور در جام جهانی ۲۰۲۶، قطعهای که از آن به عنوان سرود رسمی تیم ملی یاد میشد نیز رونمایی شد که واکنشهای به شدت منفی مخاطبان را به همراه داشت.
اثر ملی «عشق بیکران» که انتظار میرفت بتواند بخشی از شور و هیجان فوتبال ملی را به مخاطبان منتقل کند، نهتنها نظر شنوندگان عام را جلب نکرد بلکه مورد هجمه رسانهها نیز قرار گرفت و این قطعه را ضعیفتر از حد انتظار توصیف کردند.
این اثر که ساخته پرواز همای است، قرار بود نمایندهای موسیقایی از احساسات میلیونها ایرانی باشد؛ قطعهای که نه فقط در زمان مسابقات بلکه در حافظه جمعی هواداران فوتبال باقی بماند. با این حال، منتقدان معتقدند سرود تازه تیم ملی نه از نظر شعر و نه از نظر ملودی، توانایی ایجاد ارتباط عاطفی با مخاطب را ندارد و بیشتر شبیه یک اثر سفارشی و دولتی به گوش میرسد تا سرودی ملی و الهامبخش.
بخش مهمی از انتقادها متوجه متن ترانه است. بسیاری بر این باورند که شعر قطعه از واژهها و ترکیبهای تکراری تشکیل شده و فاقد تصویرسازی و خلاقیت لازم است. در شرایطی که آثار ماندگاری چون «ای ایران» یا «ایران جوان» طی دههها در ذهن مردم باقی ماندهاند، استفاده از مضامین کلیشهای باعث شده این سرود هویت مستقلی پیدا نکند و نتواند حس غرور ملی را به شکل مؤثر منتقل کند.
از سوی دیگر، ملودی و تنظیم قطعه نیز با انتقادهای فراوانی روبهرو شده است. کارشناسان موسیقی معتقدند در کشوری با تنوع گسترده موسیقی محلی و نغمههای قومی، انتظار میرفت سازندگان از ظرفیتهای موسیقی ایرانی برای خلق فضایی حماسی و پرانرژی استفاده کنند. با این حال، نتیجه نهایی اثری توصیف شده که نه هیجان لازم برای ورزشگاهها را دارد و نه حتی دارای ریتمی است که در ذهن مخاطب ماندگار شود.
یکی دیگر از نکاتی که مورد توجه قرار گرفته، ساختار قدیمی اثر است. برخی منتقدان میگویند در دنیای امروز موسیقی، آثار موفق تلاش میکنند در همان ثانیههای ابتدایی توجه شنونده را جلب کنند، اما در این قطعه حدود ۲۷ ثانیه زمان میگذرد تا خواننده وارد بخش اصلی ترانه شود؛ موضوعی که به باور آنان باعث شده فضای کلی آهنگ متعلق به چند دهه قبل به نظر برسد.
اظهارات قبلی پرواز همای درباره توانایی این اثر برای رقابت با نمونههای جهانی نیز اکنون با واکنشهای انتقادی همراه شده است. بسیاری از کاربران فضای مجازی معتقدند این قطعه نهتنها توان رقابت در سطح جهانی را ندارد، بلکه حتی نمیتواند در داخل کشور نیز به اثری فراگیر و محبوب تبدیل شود.
در نهایت، منتقدان بر این باورند که سرود تیم ملی باید اثری باشد که مردم بتوانند با آن همصدا شوند و احساس تعلق پیدا کنند؛ ویژگیای که به اعتقاد آنان در «عشق بیکران» کمتر دیده میشود و همین مسئله احتمال ماندگاری آن در ذهن مخاطبان را کاهش داده است.
