درویش ایرانی ۱۵۰ ساله، هنوز هم سر حال است

درویش پیری در رودسر، خطه شمالی ایران ساکن است که کربلایی ابراهیم صدایش می‌زنند و وقتی از او می‌پرسیم چند سال داری، در پاسخ می‌گوید: «۱۰۰ سال پیش حدودا ۵۰ ساله بودم، اما چه سود.»

درویش پیری در حیدرمحله شهر رودسر ساکن است که علیرغم سن بالایی که دارد همچنان خودش کارهایش را انجام می‌دهد و چشم‌ها و دستانش خوب کار می‌کنند.

وقتی از او پرسیدیم چند سال داری گفت: «صد سال پیش حدودا ۵۰ ساله بودم، اما چه سود. اگر می‌دانستم زندگی اینگونه خواهد شد و جهان را کفر در برمی‌گیرد خیلی زودتر آرزوی مرگ می‌کردم.»

• پس از مرگ پیرترین انسان جهان، گینس وارث این عنوان را اعلام کرد

کربلایی ابراهیم که اهالی حیدرمحله او را «پسرعمو» صدا می‌کنند، از غذاهای طبیعی استفاده می‌کند و می‌گوید غذا با روغن نباتی‌های جدید به من نمی‌سازد و یکی دو باری که استفاده کردم، چند روز در بستر بیماری بودم.

او تنها ۴ دختر دارد که با کوچکترین آن‌ها که ۷۲ ساله است زندگی می‌کند و همگی فرزندان، دامادها و نوه و نتیجه‌ها در سلامت کامل هستند.

شش سال قبل همسر ۱۱۰ ساله او از دنیا رفت و کربلایی ابراهیم از آن زمان هر روز آرزوی مرگ می‌کند. اما اکنون که ۱۵۰ سال سن دارد و هنوز خودش کارهای مزرعه‌اش را انجام داده و معتقد است «زندگی شیرین است.»

درویش پیری را همه اهالی شهر می‌شناسند و دوستش دارند. چشمان آبی رنگش هنوز به خوبی می‌بینند و گوش‌هایش هم خوب می‌شنود. غذای خوب می‌خورد و خوب حرف می‌زند و خوب راه می‌رود. خلاصه این‌که در ارکان وجودش هنوز اختلالی به وجود نیامده است.