عارضه نادر پس از تتوی ابرو؛ واکنش ایمنی به یک بیماری گسترده منجر شد
بر اساس یک گزارش پزشکی، زنی ۴۶ ساله حدود ۱۵ ماه پس از انجام تتوی ابرو به دلیل بروز ضایعات پوستی بنفشرنگ به پزشک مراجعه کرد
ضایعاتی که ابتدا در ناحیه ابرو ظاهر شد و سپس به بخشهایی از بدن که تتو نشده بودند، از جمله آرنج و قسمت بالایی کمر گسترش یافت.
در بررسیهای انجامشده، نمونهبرداری از پوست نشان داد که این ضایعات شامل گرانولومهای ملتهب هستند؛ تجمعاتی غیرسرطانی از گلبولهای سفید که میتوانند نشانهای از بیماری سارکوئیدوز باشند. این بیماری معمولا ریهها یا غدد لنفاوی را درگیر میکند، اما در حدود یکچهارم موارد، علائم پوستی نیز ایجاد میکند.
پزشکان اعلام کردند سارکوئیدوز میتواند علاوه بر پوست، مفاصل، بخشهایی از سیستم عصبی و در موارد نادر، قلب را نیز تحت تاثیر قرار دهد. علت دقیق این بیماری مشخص نیست، اما اغلب به واکنش سیستم ایمنی بدن در برابر عوامل خارجی مانند جوهر تتو نسبت داده میشود.
در ایالات متحده، این بیماری نسبتا نادر است و سالانه کمتر از ۲۰۰ هزار مورد از آن گزارش میشود. برخی عوامل از جمله زمینههای ژنتیکی میتوانند احتمال ابتلا را افزایش دهند.
در مورد این بیمار، درمان اولیه با داروهای موضعی تاثیر قابلتوجهی نداشت و پزشکان در ادامه درمان با داروی کورتیکواستروئیدی پردنیزولون را آغاز کردند. به گفته پزشکان، طی یک هفته بهبود قابلمشاهدهای در تمامی نواحی درگیر دیده شد و با کاهش تدریجی دوز دارو، ضایعات پوستی بهطور کامل از بین رفتند.
گزارشهای مشابهی از واکنش به تتوی ابرو در گذشته نیز ثبت شده است. در سال ۲۰۱۱، شیوع سارکوئیدوز در سوئیس در میان ۱۲ بیمار که توسط یک هنرمند تتو شده بودند، گزارش شد.
پژوهشگران تاکید دارند که جوهر تتو میتواند حاوی مقادیر اندکی از فلزات سنگین مانند نیکل، کروم، کبالت و سرب باشد که در مقادیر بالا سمی هستند و حتی در دوزهای پایین نیز میتوانند موجب واکنشهای آلرژیک شوند.
در فرآیند تتو، بدن ذرات رنگ را بهعنوان عوامل خارجی شناسایی کرده و تلاش میکند آنها را از بین ببرد، اما ذراتی که بیش از حد بزرگ هستند در سلولهای پوستی باقی میمانند و بهصورت دائمی در پوست تثبیت میشوند.
پزشکان در این گزارش توصیه کردند در صورت مشاهده علائم سارکوئیدوز در محل تتو، بررسی کامل از جمله تصویربرداری از قفسه سینه و آزمایشهای آزمایشگاهی انجام شود تا احتمال گسترش بیماری به اندامهای داخلی، بهویژه ریهها، ارزیابی شود.
