امارات چگونه توانست بیابانهایش را سبز کند
امارات متحده عربی با تغییر نگاه توسعهای خود، بیابانهای خشک را به میدان آزمایش سیاستهای سبز تبدیل کرده است. اما این کشور چه طور توانسته به این موفقیت دست پیدا کند؟
این کشور با کاهش وابستگی به نفت و تمرکز بر محیطزیست، تلاش کرده رشد اقتصادی را با حفاظت از منابع طبیعی پیوند بزند. سرمایهگذاری هدفمند در کشاورزی پایدار، انرژی پاک و فناوریهای سبز، مسیر تازهای برای احیای سرزمینهای بیابانی امارات گشوده است.
کشاورزی سبز در سرزمین کمآب امارات با بهرهگیری از کشاورزی عمودی و گلخانههای هوشمند، محدودیت آب و خاک را به فرصت تبدیل کرده است. این روشها امکان تولید سبزیجات و میوهها را در محیطهای کاملاً کنترلشده فراهم کردهاند.
پروژههایی مانند «بوستانیکا» در دبی، با مصرف آب تا ۹۵ درصد کمتر از کشاورزی سنتی، نشان میدهند چگونه میتوان بیابان را به فضای سبز مولد تبدیل کرد.
فناوری در خدمت احیای محیطزیست فناوریهای نوین نقش کلیدی در سبزسازی امارات ایفا میکنند. سیستمهای آبیاری قطرهای، پایش هوشمند منابع آبی و استفاده از دادههای دقیق اقلیمی، به کاهش هدررفت آب کمک کردهاند.
تا نیمه نخست سال ۲۰۲۵، بیش از ۹۰ درصد پروژههای جدید کشاورزی در امارات مبتنی بر فناوریهای دوستدار محیطزیست بودهاند که هدف آنها حفظ منابع طبیعی است.
صنعت پاک به جای آلودگی در کنار کشاورزی، امارات تلاش کرده صنایع خود را با معیارهای زیستمحیطی بازتعریف کند.
صنعت پتروشیمی این کشور با سرمایهگذاری در بازیافت شیمیایی و استفاده از مواد اولیه غیر فسیلی، در مسیر کاهش اثرات زیستمحیطی حرکت میکند. این رویکرد، بخشی از تلاش گستردهتر برای همزمانی توسعه صنعتی و حفاظت از محیطزیست در سرزمینهای بیابانی است.
گردشگری سبز در قلب بیابان امارات با توسعه گردشگری پایدار، طبیعت و محیطزیست را به دارایی اقتصادی تبدیل کرده است. پروژههای شهری و ساحلی با تمرکز بر کاهش مصرف انرژی و حفظ منابع طبیعی طراحی شدهاند.
رشد گردشگری در دبی و دیگر امارتها، همزمان با سیاستهای زیستمحیطی، نشان میدهد توسعه میتواند بدون تخریب طبیعت پیش برود.
انرژی پاک برای آیندهای سبز انرژیهای تجدیدپذیر ستون اصلی سبزسازی امارات هستند. نیروگاه خورشیدی الظفره با ظرفیت ۲ گیگاوات و پروژههای انرژی بادی، نقش مهمی در کاهش انتشار کربن دارند.
هدف امارات تامین بخش قابلتوجهی از انرژی خود از منابع پاک تا سالهای آینده است؛ مسیری که بیابانهای این کشور را به نماد گذار سبز در منطقه تبدیل کرده است.
