هشدار: میگو بسیار پرخاصیت است اما ممکن است برای بدنتان خطرناک باشد!
میگو که با نامهای دیگری مانند روبيان، قريدس یا جمبری نیز شناخته میشود، از جمله غذاهای دریایی پرطرفدار در بسیاری از کشورهاست و به دلیل طعم ملایم و ارزش غذایی بالا، جایگاه ویژهای در رژیم غذایی افراد مختلف دارد. اما آیا مصرف آن کاملا بیخطر است؟
این ماده غذایی بافتی نرم دارد و بهراحتی با انواع ادویهها و مواد اولیه در آشپزی شرقی و بینالمللی ترکیب میشود. میگو را میتوان به شکلهای گوناگون از جمله کبابی، سرخشده یا در کنار برنج، پاستا و سالاد مصرف کرد.
بر اساس اطلاعات منتشرشده از سوی وبسایت «National Agriculture in the Classroom» در آمریکا، یک وعده حدود ۳ اونس، معادل تقریبی ۸۵ گرم میگو، حاوی ۸۴ کالری است و تنها ۰٫۲ گرم کربوهیدرات و ۰٫۲ گرم چربی دارد. میزان پروتئین این مقدار به ۲۰٫۴ گرم میرسد و حدود ۹۴٫۴ میلیگرم سدیم در آن وجود دارد. همین ترکیب غذایی باعث شده میگو بهعنوان مادهای کمچرب، سرشار از پروتئین و منبعی مناسب برای فسفر و ویتامین ب-۱۲ شناخته شود.
این منبع آمریکایی تأکید کرده است که مصرف میگو میتواند فواید متعددی برای سلامت بدن داشته باشد. از جمله، وجود ترکیبی به نام کولین و میزان پایین چربیهای اشباع در آن، به بهبود عملکرد قلب کمک میکند. همچنین برخی پژوهشها نشان میدهد کولین موجود در میگو میتواند نقش مثبتی در تقویت عملکردهای شناختی و سلامت مغز ایفا کند. وجود مواد معدنی مانند کلسیم، منیزیم و سلنیوم نیز به حفظ استحکام استخوانها کمک میکند. علاوه بر این، غذاهای غنی از پروتئین مانند میگو میتوانند احساس سیری را افزایش داده و در روند کاهش وزن و حفظ توده عضلانی مؤثر باشند. وبسایت «Cleveland Clinic» نیز اشاره کرده است که ترکیبات آنتیاکسیدانی و ضدالتهابی موجود در میگو ممکن است به تقویت عملکرد سیستم ایمنی بدن کمک کند.
با این حال، مصرف میگو خالی از خطر نیست. یکی از نگرانیهای مطرح، میزان بالای پورین در این ماده غذایی است؛ ترکیباتی که در بدن به اسید اوریک تبدیل میشوند و میتوانند حملات نقرس را تحریک کنند. به همین دلیل به افراد مبتلا به نقرس توصیه میشود در مصرف آن اعتدال را رعایت کرده و پیش از افزودن میگو به رژیم غذایی خود با پزشک مشورت کنند. همچنین میگو از شایعترین مواد غذایی حساسیتزا به شمار میرود و در صورت بروز علائمی مانند گرفتگی بینی، خارش، تورم لبها یا دشواری در تنفس، باید بهطور کامل از مصرف آن پرهیز شود.
در زمینه انتخاب و آمادهسازی میگو نیز توصیههایی ارائه شده است. به گفته کارشناسان «Cleveland Clinic»، میگوی تازه باید رنگی روشن و حالتی نیمهشفاف داشته و عاری از لکههای تیره باشد. بوی تند یا شبیه به آمونیاک میتواند نشانه فساد باشد. در مورد میگوی منجمد نیز باید به آثار سوختگی ناشی از انجماد توجه کرد، چرا که این مسئله کیفیت و بافت گوشت را کاهش میدهد.
