راز «کارت خون»؛ ابزار نجاتی که هر خلبان آمریکایی همراه دارد
«کارت خون» یا Blood Chit یکی از ابزارهایی است که نیروهای نظامی برای افزایش شانس بقا در مناطق ناشناخته یا تحت کنترل دشمن استفاده میکنند؛ کارتی که بهویژه در میان خلبانان آمریکایی بهعنوان وسیلهای حیاتی در صورت سقوط در خاک دشمن شناخته میشود.
در ساختار ارتش آمریکا، این کارت شامل پیامی است که به چندین زبان ترجمه شده و خلبان در شرایط اضطراری میتواند آن را به افراد محلی نشان دهد. در این پیام از یابنده درخواست میشود به خلبان کمک کند، برای او پناهگاه و غذا فراهم کند و مسیر خروج امن را نشان دهد. در مقابل، به ارائهدهنده کمک وعده پاداش داده میشود.
نمونههای مشابه این ابزار در تاریخ پیش از شکلگیری نسخه مدرن آن نیز دیده شده است. در چین، بازرگانان، دیپلماتها و مبلغان خارجی در گذشته اسنادی به زبان چینی همراه داشتند که هویت و مأموریت آنها را توضیح میداد و نوعی مصونیت برایشان فراهم میکرد.
برخی منابع نیز ریشه این ایده را به ژان-پیر بلانشار، مخترع فرانسوی بالن، نسبت میدهند. او در فاصله قرن هجدهم و نوزدهم هنگام نمایشهای هوایی خود در اروپا، پیامهایی به زبانهای محلی همراه داشت که در آن از مردم درخواست میکرد در صورت فرود ناخواسته، به او آسیب نرسانند و کمکش کنند، زیرا او دانشمند است و نه دشمن.
در دوران جنگ جهانی اول، این مفهوم شکل نظامیتری به خود گرفت. خلبانان نیروی هوایی بریتانیا در مأموریتهای خود در هند و خاورمیانه اسنادی به چهار زبان حمل میکردند که در آن از مردم محلی درخواست کمک شده و وعده پاداش داده میشد.
در سال ۱۹۳۷ و در جریان جنگ چین و ژاپن، خلبانان داوطلب آمریکایی موسوم به «ببرهای پرنده» نیز کارتهایی به زبان چینی همراه داشتند که در آن نوشته شده بود: «من خلبان آمریکایی هستم. هواپیمایم سقوط کرده. زبان شما را نمیدانم. دشمن ژاپنیها هستم. لطفاً به من غذا بدهید و مرا به نزدیکترین پایگاه متحدان برسانید.»
در جنگ جهانی دوم، استفاده از این کارتها گسترش یافت و خلبانان آمریکایی کارتهایی به حدود ۵۰ زبان مختلف همراه داشتند. این کارتها اغلب دارای تصویر پرچم آمریکا بودند و در آنها پاداش قابلتوجهی برای کمک به بازگرداندن خلبان وعده داده میشد.
در جنگ کره نیز این کارتها به سه زبان انگلیسی، کرهای و چینی تهیه شدند و روی پارچهای مقاوم چاپ میشدند. همچنین در دوران جنگ سرد، خلبانان آمریکایی که بر فراز کشورهای اروپای شرقی پرواز میکردند، کارتهایی به زبانهایی مانند چکی، مجاری و لهستانی حمل میکردند که از مردم میخواست آنها را از نیروهای شوروی دور نگه دارند و در بازگشت به مناطق امن کمک کنند.
