سابقه کار فرامرزی در اروپا؛ کدام کشورها جلوترند و دلایل آن چیست؟
تجربه کار در بیش از یک کشور، برای بسیاری از کارکنان اروپایی به بخشی از مسیر حرفهای تبدیل شده است؛ تجربهای که میتواند سازگاری، اعتمادبهنفس و هوش فرهنگی را تقویت کند.
دادههای تازه نشان میدهد در بازار واحد اروپا، سهم قابلتوجهی از کارجویان سابقه کار بینالمللی دارند و این موضوع نقش مهمی در شکلگیری مسیرهای شغلی ایفا میکند.
پلتفرم استخدام Indeed، کارکنان دارای «جابجایی بینالمللی» را افرادی تعریف میکند که دستکم یک سابقه کاری در کشوری غیر از محل اقامت فعلی خود داشتهاند. بر اساس دادههای این پلتفرم، تا اواخر سال ۲۰۲۵ حدود ۱۶.۷ درصد از کارجویان در بازار واحد اروپا چنین تجربهای را در رزومه خود ثبت کردهاند. این رقم در مقایسه با ایالات متحده که تنها حدود ۵.۱ درصد از کارکنان سابقه کار بینالمللی دارند، اختلاف چشمگیری را نشان میدهد.
به گفته سنها پوری، تحلیلگر سیاستهای مهاجرت در Indeed، سهم بالای کارکنان دارای جابجایی بینالمللی در اروپا هم بازتاب سیاستهای تسهیلکننده جابهجایی نیروی کار است و هم نشاندهنده ارزشگذاری بر تجربه حرفهای فرامرزی. با این حال، این سهم در کشورهای مختلف اروپا یکسان نیست و تفاوتهای قابلتوجهی دارد.
در میان کشورهایی که دادههای Indeed آنها را پوشش میدهد، سوئیس در صدر قرار دارد؛ جایی که بیش از نیمی از کارجویان، معادل ۵۱ درصد، سابقه کار در خارج از کشور را گزارش کردهاند. پس از آن ایرلند با ۴۲ درصد قرار دارد؛ به این معنا که بیش از دو نفر از هر پنج کارجو تجربه کاری فرامرزی دارند. آلمان در رتبه بعدی است و حدود یکچهارم کارجویان آن سابقه کار در خارج دارند؛ سهمی که از اسپانیا و بریتانیا نیز بالاتر است. در هلند و فرانسه نیز این شاخص بالاتر از میانگین بازار واحد اروپا ثبت شده است.
تحلیلگران معتقدند اندازه اقتصاد و نزدیکی جغرافیایی نقش مهمی در این تفاوتها دارد. کشورهایی با اقتصاد نسبتا کوچکتر، مانند سوئیس و ایرلند، حتی با ورود تعداد محدودی نیروی کار خارجی، سهم بالاتری از کارکنان دارای جابجایی بینالمللی را ثبت میکنند. از سوی دیگر، قرار گرفتن در مجاورت چند بازار کار بزرگ، جابهجایی فرامرزی را تسهیل میکند؛ موضوعی که بهویژه در مورد سوئیس با همسایگانی چون آلمان، فرانسه، ایتالیا و اتریش صادق است.
در کنار این عوامل، دادهها نشان میدهد کارجویان اروپایی بیش از گذشته به فرصتهای شغلی آنسوی مرزها چشم دوختهاند. علاقه به جستوجوی شغل خارج از بازار واحد اروپا از دسامبر ۲۰۲۴ روندی افزایشی داشته و تا اکتبر ۲۰۲۵ به ۷.۲ درصد رسیده است، در حالی که علاقه به جابهجایی درون بازار واحد در سطح ۵.۴ درصد باقی مانده است. ایالات متحده و بریتانیا مهمترین مقصدهای این جستوجوهای شغلی بودهاند؛ هرچند بریتانیا پس از برگزیت در پایان سال ۲۰۲۰ از بازار واحد اروپا خارج شده است.
