بسیاری از افراد از تاریکی و مکانهای تاریک میترسند. این ترس از سنین پایین شروع میشود و در برخی موارد تا پایان عمر با فرد باقی میماند.
به گزارش هافیگنتون پست، ترس از تاریکی پدیده عجیبی است که ممکن است توضیح معقولی در روان انسان داشته باشد.
کارشناسان معتقدند پاسخ به چرایی ترس از تاریکی مستلزم بازگشت به آغاز نسل بشر است.
مارتین آنتونی، استاد روانشناسی در دانشگاه متروپولیتن تورنتو میگوید: «ما در طول زمان از طریق انتخاب طبیعی تکامل یافتهایم، و تاریکی یکی از چیزهایی است که ما بیشتر از آن میترسیم.»
او افزود: «در اصل ترس ما از تهدیدات بالقوهای است که نمیتوانیم ماهیت آنها را بشناسیم.» این امکان وجود دارد که اجداد ماقبل تاریخ ما به دلیل احتمال وجود شکارچیان خطرناکی که نمیتوانستند ببینند، از ماجراجویی در شب دوری میکردند.
با این حال با گذشت قرنها، ترس از تاریکی در بسیاری از انسانها باقی مانده است.
تا اینجا میدانیم که بهتر است شبها به تنهایی تا خانه قدم نزنیم یا از میان کوچههای تاریک عبور نکنیم، هرچند که این یک ترس نابجاست.
برای برخی، ترس از مکانهای تاریک ممکن است ناشی از رویدادهای آسیبزا در گذشته باشد.
روانشناس بالینی، دکتر کریستال لوئیس از مؤسسه ملی سلامت روان، میگوید برخی از بزرگسالان «ممکن است در نتیجه تجربه منفی که در شب داشتهاند از تاریکی بترسند.»
لوئیس میگوید اکثر کودکان نوعی ترس اولیه از تاریکی را تجربه میکنند و بعد از مدتی از آن بیرون میآیند. این ترس ممکن است به خاطر هیولاهای خیالی باشد یا هیولاهای انسانی که بخواهند به ما حمله کنند و وقتی نگهبان ما خواب است به ما آسیب برسانند. اکثر مردم ترس از تاریکی را در مقطعی از زندگی تجربه میکنند.
بر اساس برخی برآوردها، ۱۱ درصد از جمعیت ایالات متحده از تاریکی میترسند.