نفت در آستانه اوج ۷ ماهه؛ بازار چشمانتظار نتیجه مذاکرات تهران و واشنگتن
بازار جهانی نفت این روزها روی لبه تیغ سیاست حرکت میکند؛ جایی که هر جمله از زبان سیاستمداران میتواند میلیونها بشکه نفت را روی کاغذ جابهجا کند.
همزمان با نزدیک شدن قیمتها به اوج هفتماهه، سایه تنشهای ژئوپلیتیک دوباره بر معاملات انرژی سنگینی کرده است.
قیمت نفت در معاملات روز پنجشنبه به نزدیکی بالاترین سطح خود در هفت ماه اخیر رسید. این افزایش بیش از هر چیز تحت تأثیر نگرانی سرمایهگذاران از احتمال تشدید تنش میان آمریکا و ایران و اختلال در عرضه جهانی رقم خورده است.
در بازارهای جهانی، بهای نفت خام برنت به ۷۱.۱۲ دلار در هر بشکه رسید که نسبت به روز گذشته ۲۷ سنت (۰.۳ درصد) افزایش نشان میدهد. همچنین نفت خام وستتگزاس اینترمدییت آمریکا (WTI) با رشد ۲۳ سنتی (۰.۴ درصد) در سطح ۶۵.۶۵ دلار معامله شد. این در حالی است که برنت روز چهارشنبه نیز ۸ سنت افزایش یافته بود، اما WTI با افت ۲۱ سنتی مواجه شده بود.
مذاکرات حساس در ژنو
همزمان با نوسان قیمتها، نگاه بازارها به ژنو دوخته شده است؛ جایی که نمایندگان ایران و آمریکا سومین دور مذاکرات خود را برگزار میکنند.
سرمایهگذاران امیدوارند این گفتوگوها بتواند از تشدید درگیری نظامی جلوگیری کند.
تحلیلگران بازار انرژی معتقدند در صورت بروز درگیری محدود و کوتاهمدت، قیمت نفت آمریکا ممکن است به طور موقت از مرز ۷۰ دلار عبور کند، اما در صورت کنترل دامنه تنش، دوباره به محدوده ۶۰ تا ۶۵ دلار بازگردد.
با این حال، درگیری طولانیمدت میتواند عرضه نفت از ایران که سومین تولیدکننده بزرگ در سازمان سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) است، و سایر تولیدکنندگان خاورمیانه را مختل کند؛ سناریویی که بازار از آن هراس دارد.
در عرصه سیاسی، دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در سخنرانی اخیر خود بار دیگر تأکید کرد که اجازه نخواهد داد ایران به سلاح هستهای دست یابد و تلویحاً گزینه اقدام نظامی را مطرح کرد.
در مقابل، عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، اعلام کرده که دستیابی به توافق با آمریکا «در دسترس» است، مشروط بر آنکه دیپلماسی در اولویت قرار گیرد.
فشار از سمت ذخایر آمریکا
با وجود رشد قیمتها، افزایش ذخایر نفت خام آمریکا تا حدی مانع جهش بیشتر بازار شد. بالا رفتن سطح ذخایر معمولاً نشانهای از مازاد عرضه یا کاهش تقاضاست و میتواند از سرعت صعود قیمتها بکاهد.
در مجموع، بازار نفت در وضعیتی قرار گرفته که بیش از هر زمان دیگری به تحولات سیاسی وابسته است. اگر دیپلماسی پیروز شود، ثبات نسبی به بازار بازمیگردد؛ اما اگر تنشها از کنترل خارج شود، هر بشکه نفت میتواند به شاخصی از نااطمینانی ژئوپلیتیک تبدیل شود — و این همان نقطهای است که اقتصاد و سیاست به طور واضح به هم گره میخورند.
