این نقشهای شبیه خال پلنگ روی سنگهای باستانی مریخ چه میکنند؟
مریخنورد پرسویرنس ناسا در جریان بررسیهای خود در دهانه جزرو، به الگوهایی غیرمعمول روی سنگهای مریخ برخورد کرده است؛ نقشهایی که از نظر ظاهری شباهت زیادی به خالهای پلنگ دارند.
این ساختارها بر روی سنگهایی دیده شدهاند که از رسوبات بسیار قدیمی این دهانه بهدست آمدهاند؛ منطقهای که شواهد متعددی از وجود رودخانهها و محیطهای آبی در گذشتههای دور مریخ در آن شناسایی شده است.
بر اساس گزارش منتشرشده به نقل از دیلی گلکسی، بررسیهای اولیه نشان میدهد مواد معدنی خاصی مانند ویویانیت و گریگیت در این سنگها حضور دارند و به شکلی منظم در کنار یکدیگر قرار گرفتهاند. چنین آرایشی از مواد معدنی، روی زمین اغلب در نتیجه فعالیت میکروارگانیسمها شکل میگیرد و به همین دلیل، پژوهشگران احتمال میدهند که این الگوها بتوانند نشانههایی از شرایط زیستی گذشته مریخ باشند.
دادههای بهدستآمده از ابزارهای پیشرفته پرسویرنس همچنین حاکی از وجود ترکیباتی مانند کربن آلی، فسفات و سولفور در این سنگهاست. این عناصر در محیطهای زیستی زمین نقش مهمی ایفا میکنند و بهویژه در شرایطی با اکسیژن اندک، اغلب با فعالیتهای میکروبی همراه هستند. به همین دلیل، مشاهده همزمان این ترکیبات و ساختارهای منظم، برای دانشمندان اهمیت ویژهای دارد.
با این حال، پژوهشگران تأکید میکنند که این شواهد بهتنهایی برای اثبات وجود حیات در مریخ کافی نیست. جوئل آ. هوروویتز، یکی از پژوهشگران اصلی این پروژه، گفته است که هنوز نمیتوان با قطعیت گفت این نشانهها حاصل فعالیتهای زیستی بودهاند، اما دقیقاً با آنچه انتظار میرفت در یک محیط غنی از آب و مواد معدنی دیده شود، همخوانی دارند.
نمونههایی که پرسویرنس از این سنگها جمعآوری کرده، در قالب برنامه بازگشت نمونههای مریخ ناسا نگهداری میشوند تا در آینده به زمین منتقل شوند. هدف از این کار، انجام آزمایشهای دقیقتر در آزمایشگاههای زمینی و بررسی پیشرفتهتر این مواد است؛ آزمایشهایی که میتوانند پاسخهای روشنتری درباره منشأ این الگوها ارائه دهند.
این کشف در کنار یافتههای دیگری مانند بلورهای زرد سولفور در دره گدیز و شواهد تعامل آب و سنگ در بخشهای مختلف دهانه جزرو، تصویری پیچیده از تاریخ شیمیایی مریخ ترسیم میکند. حتی اگر این ساختارها بدون دخالت حیات شکل گرفته باشند، باز هم نشاندهنده فرآیندهای زمینشناسی فعال و متنوعی هستند که زمانی مریخ را به سیارهای بالقوه قابل سکونت تبدیل کرده بودند. این شواهد بار دیگر یکی از بنیادیترین پرسشهای بشر را زنده میکنند: آیا زندگی محدود به زمین بوده است یا میتواند در سیارات دیگر نیز شکل گرفته باشد؟
