کشته شدن مجید خادمی؛ ضربه به یکی از کلیدیترین چهرههای امنیتی جمهوری اسلامی
گزارشها حاکی است که مجید خادمی، از چهرههای ارشد و محرمانه دستگاه امنیتی جمهوری اسلامی، در جریان حملات هوایی آمریکا و اسرائیل در روز دوشنبه ۱۷ فروردین ۱۴۰۵ کشته شده است؛ رویدادی که بهعنوان ضربهای مهم به ساختار اطلاعاتی ایران ارزیابی میشود.
خادمی برخلاف بسیاری از فرماندهان سپاه پاسداران که سابقه حضور در میدانهای جنگ را داشتند، عمدتاً در لایههای درونی و امنیتی فعالیت میکرد و مسیر حرفهای خود را در حوزه حفاظت اطلاعات و نهادهای اطلاعاتی طی کرده بود. او متولد روستای امیرحاجیلو در شهرستان فسا بود و از نسل اول نیروهای سپاه به شمار میرفت.
بر اساس این گزارش، خادمی در دهه ۱۳۹۰ در ساختارهای اطلاعاتی سپاه پاسداران از جمله سازمان اطلاعات و سازمان حفاظت اطلاعات فعالیت داشت و در اردیبهشت ۱۳۹۷ به ریاست سازمان حفاظت اطلاعات وزارت دفاع منصوب شد. او سپس در تیر ۱۴۰۱ با حکم علی خامنهای به ریاست سازمان حفاظت اطلاعات سپاه پاسداران رسید.
در ادامه این روند، خادمی در خرداد ۱۴۰۴ و پس از کشته شدن محمد کاظمی در حملهای منتسب به اسرائیل، به ریاست سازمان اطلاعات سپاه منصوب شد؛ نهادی که نقش مهمی در حوزه امنیت داخلی، سرکوب اعتراضات و مقابله با آنچه تهدیدات امنیتی خوانده میشود، ایفا میکند.
گزارشها نشان میدهد که خادمی در هر دو نهاد کلیدی اطلاعاتی، یعنی سازمان حفاظت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه، نقش داشته است. سازمان حفاظت اطلاعات بر امنیت درونی و شناسایی نفوذ تمرکز دارد، در حالی که سازمان اطلاعات سپاه مسئولیت عملیات امنیتی، بازداشتها و پروندههای سیاسی را بر عهده دارد.
او در یکی از اظهارات خود از احضار ۲٬۷۳۵ نفر، «ارشاد» ۱۳٬۰۰۰ نفر، کشف ۱٬۱۷۳ قبضه سلاح و شناسایی ۴۶ نفر بهعنوان افراد مرتبط با سرویسهای خارجی خبر داده بود؛ آماری که به گفته ناظران، بیانگر رویکرد امنیتی گسترده در مواجهه با ناآرامیهاست.
خادمی همچنین بر اهمیت «شبکه ملی اطلاعات» تأکید کرده بود؛ طرحی که بهعنوان بخشی از تلاش برای کنترل فضای ارتباطی و محدودسازی دسترسی به اینترنت جهانی مطرح شده است.
در سطح بینالمللی، وزارت خارجه آمریکا در مارس ۲۰۲۶ برای ارائه اطلاعاتی که به شناسایی یا اختلال در فعالیت چند فرمانده ارشد سپاه از جمله خادمی منجر شود، تا سقف ۱۰ میلیون دلار پاداش تعیین کرده بود.
به گفته تحلیلگران، کشته شدن خادمی میتواند بر روند تصمیمگیریهای امنیتی، نظارت داخلی و مقابله با نفوذ تأثیر بگذارد و در عین حال رقابتهای درونی در میان جریانهای مختلف سپاه پاسداران را تشدید کند.