مردی که با تولد ۴۳ فرزند، ترکیب جمعیتی یک روستای کوچک را تغییر داد
ویلیام اَب هاول، مردی سادهزیست از ولز بریتانیا، زندگیای بهظاهر عادی داشت که تنها یک ویژگی خارقالعاده نام او را در تاریخ محلی ماندگار کرد.
او که به ماهیگیری، رسیدگی به باغچه سبزیجات و شکار پرندگان علاقهمند بود، بیشتر تغذیهاش را از لبنیات محلی تأمین میکرد و اوقات فراغت خود را در طبیعت میگذراند؛ سبک زندگیای که به گفته منابع محلی، با سلامت جسم و ذهن او تا پایان عمر همراه بود.
بر اساس اسناد کلیسایی منطقه ولز، ویلیام عمری طولانی داشت و تا سن ۱۰۵ سالگی زندگی کرد. حافظه و هوشیاری ذهنی او تا سالهای پایانی عمر حفظ شد و در نگاه نخست، زندگیاش تفاوت چندانی با دیگر ساکنان منطقه نداشت. با این حال، آنچه نام او را به شکلی کمسابقه بر سر زبانها انداخت، تعداد فرزندانی بود که در طول عمر خود به دنیا آورد.
ویلیام در مجموع طی ۸۱ سال صاحب ۴۳ فرزند شد؛ آماری که تأثیری چشمگیر بر ترکیب جمعیتی روستای کوچک تریگایان در جزیره آنگلسی، واقع در سواحل شمالغربی ولز، گذاشت. جمعیت این روستا در آن زمان کمتر از ۸۰ نفر برآورد میشد و همین موضوع باعث شد خانواده پرجمعیت او نقش تعیینکنندهای در ساختار اجتماعی و جمعیتی منطقه داشته باشد.
یاد ویلیام هنوز هم در قبرستان کلیسای محلی که قدمت آن به قرن چهاردهم میلادی بازمیگردد، زنده است. این کلیسا که به نام قدیسی کمتر شناختهشده وقف شده، بیش از هر چیز با نام پرثمرترین پدر منطقه شناخته میشود. حتی توماس پنانت، جهانگرد و مستندساز قرن هجدهم، در سفر خود به جزیره آنگلسی و هنگام ثبت مشاهداتش از معادن مس کوه پاریس، اشارهای ویژه به ویلیام بهعنوان «پُرفرزندترین پدر جزیره» کرده و این موضوع را در کتاب خود با عنوان «سفر در ولز» که در سال ۱۷۷۸ منتشر شد، آورده است.
طبق روایتها، ویلیام از ۲۱ سالگی تقریباً هر دو سال یکبار صاحب فرزند میشد و این روند را تا سالهای پایانی عمر ادامه داد. هنگام مرگ او در ۱۰۵ سالگی، کوچکترین فرزندش، گریفیت، تنها حدود ۲ سال و نیم داشت. پنج زن مادر فرزندان او بودند؛ همسر اولش، الن ویلیامز، ۲۲ فرزند به دنیا آورد و همسر دومش، کاترین ریچاردز، مادر ۱۰ فرزند دیگر شد. همسر سوم او نیز که گفته میشود آگاهتر از دیگران به شرایط زندگی ویلیام بود، تنها ۴ فرزند از او داشت.
