گال چیست و چرا آمار ابتلا به آن در بریتانیا افزایش یافته است؟
گال، بیماری پوستی واگیرداری که با خارش شدید و راشهای پوستی آزاردهنده همراه است، بار دیگر به موضوعی نگرانکننده در بریتانیا و بخشهایی از اروپا تبدیل شده است.
برخلاف تصور رایج که گال را بیماریای متعلق به قرنهای گذشته میداند، آمارهای جدید نشان میدهد موارد ابتلا به این عارضه در سالهای اخیر روندی افزایشی داشته است.
بر اساس دادههای مرکز پژوهش و پایش کالج سلطنتی پزشکان عمومی، نرخ ابتلا به گال در بریتانیا همچنان بالاتر از میانگین متحرک پنجساله قرار دارد. آژانس امنیت سلامت بریتانیا نیز گزارش داده است که بین سالهای ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ افزایشهای سالانه ثبت شده و از سال ۲۰۲۳ جهشی قابل توجه در تعداد موارد مشاهده شده است. این الگو محدود به بریتانیا نیست و در سطح اروپا نیز دیده میشود؛ بهطوری که طبق گزارشی در مجله BJGP Open، میزان ابتلا بین سالهای ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۳ از ۹۹ مورد به ۱۳۴۱ مورد بهازای هر ۱۰۰ هزار نفر افزایش یافته است.
گال توسط کنههای میکروسکوپی ایجاد میشود که در لایه بیرونی پوست نقب میزنند. این فرآیند باعث ایجاد برجستگیها یا لکههای پوستی و خارش شدید میشود که معمولاً شبها تشدید میگردد. به گفته خدمات سلامت ملی بریتانیا، راش پوستی تقریباً میتواند سراسر بدن را درگیر کند، بهجز صورت و گردن، و بیشتر نواحی گرم و مرطوب مانند کشاله ران، زیر سینهها و فاصله بین انگشتان دست و پا را هدف میگیرد. انتقال بیماری عمدتاً از طریق تماس پوستی مستقیم و طولانیمدت با فرد مبتلا صورت میگیرد.
کارشناسان میگویند یکی از دلایل اصلی افزایش موارد گال، ناآگاهی عمومی درباره ماهیت بیماری و شیوه درمان آن است. بسیاری از مبتلایان به پزشک مراجعه نمیکنند یا بدون تشخیص دقیق، خوددرمانی میکنند. تس مکفرسون، استاد پوستشناسی، گفته است که در چهار تا پنج سال اخیر افزایش چشمگیری بهویژه در میان افراد جوانتر مشاهده شده که میتواند با بازگشت زندگی اجتماعی حضوری پس از همهگیری کووید-۱۹ مرتبط باشد.
تشخیص گال نیز همواره ساده نیست، زیرا علائم آن میتواند با بیماریهایی مانند اگزما، پسوریازیس یا کهیر اشتباه گرفته شود. یکی از نشانههای مشخص، وجود نقبهای کوچک و خمیده روی پوست است، اما در صورت عدم درمان، بیماری میتواند ماهها یا حتی سالها باقی بماند و به اطرافیان منتقل شود.
درمان گال معمولاً با کرمها یا لوسیونهای دارویی انجام میشود و در موارد شدیدتر، داروهای خوراکی تجویز میشود. هرچند این بیماری آزاردهنده است، اما تهدیدکننده جان نیست. متخصصان تأکید میکنند درمان صحیح و همزمان تمام تماسهای نزدیک، کلید مهار گسترش گال است و مراجعه به پزشک در صورت خارش مداوم، امری ضروری و بدون جای شرمندگی است.
