ایرانیها و گفتوگوهای روزمره با هوش مصنوعی
در دوران بحرانهای اقتصادی و اجتماعی، ایرانیها بیشتر از هر زمان دیگری با هوش مصنوعی صحبت میکنند. این ابزارها برای آنها نه تنها منبع اطلاعات، بلکه فضایی امن برای بیان نگرانیها و دغدغههای روزمره شدهاند.
گفتوگوهای هوش مصنوعی؛ به جای مشاوران و دوستان
استفاده از هوش مصنوعی در ایران در سالهای اخیر افزایش یافته است. بر اساس گزارشهای داخلی، حدود یکسوم از جمعیت بالای ۱۵ سال کشور حداقل یکبار از ابزارهای هوش مصنوعی استفاده کردهاند. این روند نشان میدهد که در شرایطی که بحرانهای اقتصادی، شغلی و روانی در جامعه در حال گسترش است، بسیاری از مردم به این ابزارها روی آوردهاند. گفتوگوهای ایرانیها با هوش مصنوعی بیشتر حول موضوعاتی مانند مدیریت هزینهها، بدهیها و تصمیمات روزمره اقتصادی میچرخد.
اقتصاد بقا؛ مهمترین دغدغه ایرانیها
یکی از پرتکرارترین سؤالاتی که ایرانیها از هوش مصنوعی میپرسند، چگونگی مدیریت هزینهها و بقا در شرایط اقتصادی دشوار است. کاربران از چتباتها میپرسند که آیا امروز خرید کردن بهتر است یا منتظر کاهش قیمتها باشند، یا چگونه از زیر بار بدهیهای انباشته رها شوند. این نوع سؤالات نشان میدهد که مردم به دنبال مشاورهای ساده و عینی برای تصمیمگیریهای اقتصادی خود هستند. لحن این پرسشها اغلب خسته و محتاط است، زیرا بسیاری از مردم تنها به دنبال راهکارهای قابل فهم برای شرایط دشوارشان هستند.
روان و احساسات؛ دغدغهای پنهان
علاوه بر مسائل اقتصادی، سلامت روان یکی دیگر از موضوعات پرتکرار در گفتوگوهای ایرانیها با هوش مصنوعی است. بسیاری از کاربران از اضطراب، افسردگی، بیخوابی و احساس تنهایی شکایت دارند و به دنبال فضایی برای ابراز احساسات خود هستند. در این نوع گفتوگوها، کاربران اغلب به دنبال مشاوره تخصصی نیستند، بلکه بیشتر به دنبال شنیده شدن و ترتیب دادن افکار خود هستند.
مسائل شخصی و اجتماعی؛ جایی برای گفتن بدون ترس از قضاوت
هوش مصنوعی همچنین فضایی امن برای بیان مسائل شخصیتر، مانند روابط عاطفی و اجتماعی، ایجاد کرده است. کاربران در این فضا بدون ترس از قضاوت یا تفسیر نادرست از طرف اطرافیان، میتوانند در مورد مسائل پیچیده و تصمیمات دشوار زندگی صحبت کنند. این ویژگی هوش مصنوعی را به ابزاری قدرتمند برای مدیریت احساسات و تصمیمات شخصی تبدیل کرده است.
ایران و استفاده محدود از هوش مصنوعی در بخش حرفهای
اگرچه استفاده از هوش مصنوعی در ایران در سطح شخصی و روزمره رواج یافته است، اما استفاده از این ابزار در کسبوکارها و مسائل حرفهای هنوز محدود است. این شکاف نشاندهنده نوعی بحران اجتماعی است که هوش مصنوعی به عنوان ابزاری برای رفع مشکلات روزمره شناخته شده، ولی در عرصههای مهمتری مانند توسعه و پیشرفت اقتصادی کمتر مورد استفاده قرار میگیرد.
