میلیونها زنبور زیر یک گورستان؛ کشفی که نگاه دانشمندان را تغییر داد
پژوهشگران دانشگاه کرنل در ایالات متحده از کشف تجمعی گسترده از زنبورهای زمینی در زیر گورستانی در شهر ایتاکا در ایالت نیویورک خبر دادهاند؛ کشفی که به گفته آنان یکی از بزرگترین اجتماعات زنبور در منابع علمی به شمار میرود.
بر اساس این تحقیق، حدود ۵.۵۶ میلیون زنبور در زیر گورستان «ایست لاون» زندگی میکنند، در حالی که این حضور گسترده برای دههها بدون جلب توجه باقی مانده بود.
مطالعهای که در نشریه Apidologie منتشر شده نشان میدهد این کلونی عظیم احتمالاً از مدتها پیش در این محل وجود داشته، اما به دلیل شیوه زندگی این زنبورها که در زیر زمین و دور از دید هستند، شناسایی نشده بود. تیم تحقیقاتی تمرکز خود را بر گونهای به نام Andrena regularis قرار داد؛ نوعی زنبور که در خاک لانهسازی میکند و دادهها نشان میدهد حضور آن در این گورستان دستکم به سال ۱۹۳۵ بازمیگردد.
پژوهشگران تأکید کردهاند که پیش از این، برآورد دقیقی از اندازه چنین تجمعی انجام نشده بود و این تحقیق نخستین تلاش برای سنجش تراکم واقعی این جمعیت محسوب میشود. به گفته آنان، حدود ۷۰ درصد از گونههای زنبور در آمریکا در زیر زمین زندگی میکنند و اغلب به صورت انفرادی فعالیت دارند؛ ویژگیای که مشاهده آنها را با وجود جمعیت زیاد، دشوار میسازد.
در جریان این مطالعه، تیم تحقیقاتی طی شش هفته در بهار سال ۲۰۲۳ اقدام به نمونهبرداری گسترده در سطح گورستان کرد. بر اساس دادههای بهدستآمده، تخمین زده شد که نزدیک به ۵.۵۶ میلیون زنبور از مساحتی در حدود ۶۵۰۰ متر مربع خارج شدهاند. برای مقایسه، یک کندوی معمولی تنها حدود ۳۰ هزار زنبور در خود جای میدهد.
برایان دانفورث، استاد دانشگاه و سرپرست این پژوهش، اعلام کرد که نتایج بهدستآمده حتی برای او نیز غیرمنتظره بوده است. او گفت که در مطالعات پیشین، بیشترین برآوردها به چند صد هزار زنبور محدود میشد و رسیدن به چنین عددی قابل تصور نبود.
این تحقیق همچنین به مقایسه این کشف با نمونههای پیشین پرداخته است. بر اساس دادهها، یک تجمع در ایالت آریزونا حدود ۱.۶ میلیون زنبور و نمونهای دیگر در نیویورک حدود ۶۵۱ هزار زنبور داشتهاند، در حالی که در برزیل نیز موردی با حدود ۱۳۵۰۰ زنبور ثبت شده است.
به گفته پژوهشگران، ویژگیهای خاص محیط گورستان، از جمله عدم دستکاری مداوم خاک و نبود فعالیتهای انسانی گسترده، شرایط مناسبی برای استقرار این زنبورها فراهم کرده است. آنان همچنین بر نقش مهم زنبورهای انفرادی در فرآیند گردهافشانی تأکید کرده و گفتهاند این گونهها با وجود اهمیت بالا، کمتر مورد توجه قرار گرفتهاند.
