مطالعه جدید: مصرف چای و قهوه با کاهش خطر زوال عقل مرتبط است
یک پژوهش تازه در ایالات متحده نشان میدهد که نوشیدن چای و قهوه میتواند به حفظ عملکرد مغز کمک کرده و خطر ابتلا به زوال عقل را کاهش دهد.
این مطالعه که توسط محققان دانشگاه هاروارد انجام شده، به بررسی ارتباط میان میزان مصرف نوشیدنیهای حاوی کافئین و سلامت شناختی در طولانیمدت پرداخته است.
بر اساس یافتههای این تحقیق، افرادی که مقادیر بیشتری قهوه حاوی کافئین مصرف میکردند، در مقایسه با کسانی که مصرف کمتری داشتند، ۱۸ درصد کمتر در معرض ابتلا به زوال عقل قرار گرفتند. همچنین افرادی که چای بیشتری مینوشیدند، با کاهش ۱۶ درصدی خطر ابتلا به این بیماری مواجه بودند.
این مطالعه دادههای مربوط به ۱۳۱ هزار شرکتکننده را طی یک دوره ۴۳ ساله تحلیل کرده و نتایج آن در مجله انجمن پزشکی آمریکا منتشر شده است. نتایج نشان میدهد افرادی که مصرف بالاتری از چای و قهوه داشتند، در مقایسه با گروهی که کمتر از این نوشیدنیها استفاده میکردند، روند کندتری در افت تواناییهای شناختی تجربه کردند.
با این حال، پژوهشگران تأکید کردهاند که قهوه بدون کافئین هیچ ارتباط معناداری با کاهش خطر زوال عقل یا بهبود عملکرد ذهنی نشان نداده است. به گفته آنان، ترکیبات زیستفعال موجود در قهوه و چای، از جمله کافئین و پلیفنولها، ممکن است با کاهش التهاب و آسیب سلولهای عصبی، در محافظت از مغز نقش داشته باشند.
دانیل وانگ، سرپرست این پژوهش از دانشکده پزشکی هاروارد، اعلام کرد که قویترین ارتباط مثبت در سطوح متوسط مصرف مشاهده شده است. به گفته او، این ارتباط در افرادی که روزانه حدود ۲ تا ۳ فنجان قهوه کافئیندار و حدود ۱ تا ۲ فنجان چای مصرف میکردند، برجستهتر بوده است.
با وجود این نتایج، پژوهشگران تصریح کردهاند که این مطالعه رابطه علت و معلولی را اثبات نمیکند و نمیتوان به طور قطعی گفت کافئین از مغز محافظت میکند. آنان در جمعبندی خود تأکید کردهاند که اثر کافئین بر سلامت مغز نسبتا محدود بوده و راهکارهای مؤثرتری برای حفظ عملکرد شناختی در سنین بالا وجود دارد.
در همین راستا، کارشناسان مستقل نیز با احتیاط به نتایج واکنش نشان دادهاند. سوزان کولهاس از بنیاد تحقیقات آلزایمر بریتانیا گفته است این پژوهش ثابت نمیکند که چای یا قهوه از مغز محافظت میکنند. تارا اسپایرز-جونز از مؤسسه تحقیقات زوال عقل بریتانیا نیز به محدودیتهای مهم مطالعه اشاره کرده و احتمال داده عوامل دیگری مرتبط با سبک زندگی در این نتایج نقش داشته باشند. جولز گریفین از دانشگاه آبردین کاهش خطر را «نسبتا اندک» توصیف کرده و سایمون وایت از دانشگاه کمبریج تأکید کرده است که این یافتهها برای توصیه به تغییر رفتار عمومی کافی نیست.
