این فسیلها نشان میدهد نیاکان مهرهداران چهار چشم داشتند
پژوهشگران با بررسی فسیلهایی از مهرهداران اولیه در چین به این نتیجه رسیدهاند که نخستین نیاکان دارای ستون فقرات، جهان را نه با دو چشم، بلکه با چهار چشم میدیدهاند.
این یافتهها نشان میدهد حدود ۵۱۸ میلیون سال پیش، موجوداتی که در آغاز شاخه مهرهداران قرار داشتند، از میدان دید گستردهتری نسبت به انسان امروزی برخوردار بودهاند.
بر اساس گزارش ایسنا، یاکوب وینتر، از دانشگاه بریستول و از نویسندگان این پژوهش، توضیح داده است که مهرهداران اولیه چشمهایی مشابه ما داشتند، اما به دو عدد محدود نبودند. به گفته او، تصور اینکه نیاکان ما حدود نیم میلیارد سال پیش در اقیانوسها شنا میکردند و با چهار چشم پیرامون خود را میدیدند، موضوعی شگفتانگیز است و احتمالا آنها میدان دید وسیعتری داشتهاند.
منطقه کنمینگ در چین به دلیل شرایط ویژه حفظ رسوبات مربوط به دوره کامبرین آغازین شناخته میشود. در این منطقه، سیهانگ ژانگ و پییون کونگ نمونههایی از دو گونه میللوکونمینگید را شناسایی کردهاند که از قدیمیترین مهرهداران به شمار میروند. این فسیلها که قدمتشان به حدود ۵۱۸ میلیون سال پیش بازمیگردد، چهار لکه تیرهرنگ در بخش جلویی بدن را به شکل کمنظیری حفظ کردهاند؛ دو لکه بزرگتر در طرفین سر که بهعنوان چشم تفسیر شدهاند و دو لکه دیگر در بخش بالایی و میانی.
پیشتر گمان میرفت جفت میانی این ساختارها کپسولهای بینی باشند، اما این فرض با دانستههای موجود درباره مهرهداران اولیه سازگار نبود، زیرا آنها در آن زمان تنها یک سوراخ بینی داشتند. بررسی زیر میکروسکوپ الکترونی وجود ملانوزومها را در این ساختارها نشان داد؛ اجزایی حاوی ملانین که در تعیین رنگ چشم نقش دارند و با جذب نور به شکلگیری تصویر کمک میکنند.
تا پیش از این کشف، قدیمیترین نمونه ملانین فسیلشده مربوط به دوره کربنیفر و حدود ۳۰۰ میلیون سال پیش بود. پژوهشگران همچنین نشانههایی از وجود عدسی در این اندامها یافتهاند که شباهت آنها به چشم را تقویت میکند. بر این اساس، این جانوران دارای دو چشم بزرگ در طرفین و دو چشم کوچکتر در بالا بودهاند و هر دو جفت کارکرد بینایی داشتهاند.
این مطالعه پیشنهاد میکند که این نیاکان در بخش پایینی زنجیره غذایی قرار داشتند و داشتن چهار چشم در شرایط محیطی دوره کامبرین میتوانست به تشخیص بهتر اطراف و افزایش شانس گریز از شکارچیان کمک کند. با گذشت زمان و تغییر جایگاه بومشناختی به سوی گوشتخواری، جفت دوم چشمها ممکن است به ساختاری عصبیـدرونریز به نام غده صنوبری تبدیل شده باشد که امروزه در عمق مغز انسان قرار دارد و چرخه خواب را تنظیم میکند.